Ο Α/ΓΕΑ σε ρόλο ...συνδικαλιστή με πειθαρχική δίωξη κατά στελέχους - Παρεμβαίνει επιχειρώντας να «φιμώσει» στέλεχος που δημοσιοποίησε κακώς κείμενα

 

Ευθεία παρέμβαση από τον Αρχηγό ΓΕΑ αντιπτέραρχο Μπλιούμη, με πειθαρχική δίωξη και ποινή σε στρατιωτικό συνδικαλιστή, τον Ανθυπασπιστή Αριστείδη Κασιδόπουλο, γιατί, κατά το εγκαλητήριο, δεν πήρε άδεια από την συνδικαλιστική Ένωση όπου ήταν εκλεγμένος.

Ωστόσο ο εγκαλούμενος και ήδη ποινολογημένος, με την αναφορά παραπόνων του, αφ΄ ενός επισημαίνει το συνταγματικό δικαίωμά του στην ελευθερία έκφρασης και λόγου,

με παράθεση μάλιστα απόφαση διοικητικού εφετείου που δικαίωσε Επισμηναγό της ΠΑ ο οποίος είχε τιμωρηθεί στο παρελθόν με 40Φ και αφ΄ ετέρου στην ευθεία παρέμβαση του Α/ΓΕΑ, ο οποίος λειτούργησε ως συνδικαλιστικός πειθαρχικός προϊστάμενος και όχι ως φυσικός προϊστάμενος.

Η αναφορά παραπόνων του στρατιωτικού συνδικαλιστή που κατατέθηκε κατά της απόφαση του Αρχηγού ΓΕΑ αντιπτέραρχου Μπλιούμη, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον:

ΜΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ

ΠΡΟΣ : κ. Α/ΓΕΑ Ανθστής (ΕΑΑΔ)
Αριστείδης Κασιδόπουλος
του Κωνσταντίνου (91552)
της Μ/ΓΕΑ/ΣΑΦ Χολαργός, 15 Φεβ 2021

ΘΕΜΑ : Αναφορά Παραπόνων (σε 1ο βαθμό)

ΣΧΕΤ : α. Ν.1264/1982 (ΦΕΚ Α΄ 79, «Για τον εκδημοκρατισμό του Συνδικαλιστικού Κινήματος και την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων»)
β. ΠΔ 60/2009 (ΦΕΚ Α΄ 83, «Κύρωση Κανονισμού Πειθαρχίας Πολεμικής Αεροπορίας»
γ. ΕΠ-ΠΡΣ Φ.455.1/39/5070/Σ.853/02.10.2020/ΓΕΑ/Β3/1
δ. Η από 23.10.2020 Μη Υπηρεσιακή Αναφορά μου
ε. Η από 13.11.2020 Μη Υπηρεσιακή Αναφορά μου
στ. Η από 30.11.2020 Υπηρεσιακή Αναφορά μου
ζ. ΕΠ-ΠΡΣ Φ.455.1/2/459/Σ.87/22.1.2021/ΓΕΑ/Β3/1

1. Αναφέρω ότι με το (ζ) σχετικό μου επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της φυλάκισης πέντε (5) ημερών (5Φ) διότι, «Ενώ ήμουν στρατιωτικός και υπηρετούσα στη Μ/ΓΕΑ, σε επιστολές τις οποίες δημοσίευσα στις 21 και 25 Αυγ 2020 στον διαδικτυακό ιστότοπο «Armyvoice News»,

εξέφρασα γραπτώς τις απόψεις μου αναφορικά με την επιχειρησιακή αξιοποίηση του στρατιωτικού προσωπικού, που είναι τοποθετημένο στο Σ.Γ ΥΕΘΑ, με την ιδιότητα του μέλους δευτεροβάθμιων στρατιωτικών ενώσεων για εξυπηρέτηση των αναγκών της Ομοσπονδίας τους, κατά παράβαση των προβλεπομένων στο άρθρο 30Γ του Ν.1264/1982.

Συγκεκριμένα, στις ως άνω επιστολές, χρησιμοποιώντας μαζί με το όνομά μου τον μη προβλεπόμενο από το νόμο «Στρατιωτικός Συνδικαλιστής» και ενεργώντας μεμονωμένα και αυτοβούλως, χωρίς την σχετική έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενώσεως που ανήκω,

ήλθα σε δημόσια αντιπαράθεση με τα μέλη της ΠΟΜΕΝΣ και άσκησα κριτική στις αποφάσεις της πολιτικής και στρατιωτικής Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, κατά παράβαση των διατάξεων των παραγράφων 8γ, 8δ και 8ε του άρθρου 30Γ του Ν.1264/1982, αναγράφοντας: α. ….. οι ίδιοι στο γραφείο του κ. Πρωθυπουργού.

Τα ανωτέρω αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 30Γ του Ν.1264/1982, προσβάλλουν την πειθαρχία και την υπηρεσιακή τάξη στην Πολεμική Αεροπορία και συνιστούν σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με τις παρ. 2β(3) και 2γ(12) του άρθρου 12 του Κανονισμου πειθαρχίας ΠΑ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 παρ.3 του ιδίου Κανονισμού».

2. Επί της άνω πειθαρχικής ποινής της οποίας έλαβα γνώση στις 08 Φεβ 2021, παραπονούμαι νομίμως και εμπροθέσμως με την παρούσα σε 1ο βαθμό, εμμένοντας παράλληλα στα αναφερόμενα στη (στ) σχετική διοικητική απολογία μου), για τους παρακάτω βάσιμους λόγους:

α. Καταρχάς, αν και με τη (γ) σχετική κλήθηκα να απολογηθώ (και απολογήθηκα) για παράβαση των παραγράφων 2 β (3) και 12 του άρθρου 12 του (β) ομοίου, εν τούτοις με το (ζ) όμοιο τιμωρήθηκα πειθαρχικά για άλλη/διαφορετική παράβαση και συγκεκριμένα αυτή της παραγράφου 2 γ (12) του ίδιου άρθρου, χωρίς να απολογηθώ.

Εκ του τυπικού αυτού λόγου πρέπει να ακυρωθεί η ποινή μου και η υπόθεση να τεθεί στο αρχείο, καθόσον μου στερήθηκε η δυνατότητα απολογίας για τη φερόμενη παράβαση της παραγράφου 2 γ (12) του (β) σχετικού (άρθρο 13 παρ. 9 του Κανονισμού Πειθαρχίας ΠΑ).

β. Δεν αποδέχομαι ότι τέλεσα κάποιο συγκεκριμένο πειθαρχικό παράπτωμα και ιδίως αυτό του άρθρου 12 παρ. 2 β (3) του Κανονισμού Πειθαρχίας ΠΑ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 παρ.3 του ίδιου Κανονισμού.

γ. Οι πειθαρχικές ποινές πρέπει να επιβάλλονται με δίκαιη κρίση και αμεροληψία (άρθρο 13 παρ. 6 Κανονισμού Πειθαρχίας ΠΑ).

δ. Περαιτέρω προκύπτει ότι τιμωρήθηκα ουσιαστικά γιατί εξέφρασα γραπτώς τις απόψεις μου χρησιμοποιώντας μαζί με το όνομά μου, τον μη προβλεπόμενο από το νόμο τίτλο «Στρατιωτικός Συνδικαλιστής» ενεργώντας μεμονωμένα και αυτοβούλως, χωρίς τη σχετική έγκριση του ΔΣ της Ένωσης που ανήκα, ερχόμενος σε δημόσια αντιπαράθεση με τα μέλη της Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ. Εμμέσως πλην σαφώς δηλαδή συνάγεται το συμπέρασμα ότι εάν ελάμβανα τη σχετική έγκριση του ΔΣ της Ένωσης στην οποία ανήκα δεν θα ελεγχόμουν πειθαρχικά.

ε. Σύμφωνα με τις διατάξεις του πέμπτου εδαφίου της παρ. 7 του άρθρου 30Γ του (α) σχετικού, όπως αντικαταστάθηκε/τροποποιήθηκε και ισχύει, τα μέλη της διοίκησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων απολαμβάνουν πλήρη προστασία έναντι κάθε είδους δίωξης λόγω της συνδικαλιστικής τους δράσης.

στ. Από το έτος 2017 τα μέλη της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Νότιου Τομέα Αθηνών (Ε.Σ.ΠΕ.Ε.Ν.Τ.Α.) με τίμησαν με την ψήφο τους και με εξέλεγξαν ως μέλος της διοίκησής της, δίνοντάς μου τη θεσμική αρμοδιότητα να τους εκπροσωπώ κατά τον τρόπο που αυτοί, ως κυρίαρχο σώμα, θα επέλεγαν στην τριετή θητεία μου.

Ως εκ τούτου, από το 2017 είχα διπλή ιδιότητα. Από τη μία την ιδιότητα του στρατιωτικού και από την άλλη την ιδιότητα του συνδικαλιστή. Άλλωστε, τόσο το εγκαλητήριό μου, όσο και το έγγραφο της ποινής μου, δεν αναφέρεται καμία νομοθετική διάταξη από την οποία να απαγορεύεται ρητά η αναγραφή του τίτλου «Στρατιωτικός Συνδικαλιστής», αλλά τιμωρούμαι απλά και μόνο για «δεν προβλέπεται».

Κατά συνέπεια δεν κατανοώ γιατί θα πρέπει να διωχθώ πειθαρχικά για ένα τίτλο που αποδίδει επακριβώς την δεύτερη ως άνω ιδιότητά μου, που έχω σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου.

ζ. Από την ως άνω εκλογή μου και την ενασχόλησή μου με θέματα του προσωπικού, δια της συνδικαλιστικής οδού, αρκετοί ήταν οι συνάδελφοι σε Πανελλήνια εμβέλεια που απευθύνθηκαν και συνεχίζουν να απευθύνονται σε εμένα, είτε ανώνυμα είτε επώνυμα, με επιστολές και τηλεφωνήματα, προφανώς γιατί ανέγνωσαν και συνεχίζουν να αναγιγνώσκουν στο πρόσωπό μου την ειλικρίνεια και τη διάθεσή μου να εκπροσωπώ εν ενεργεία στρατιωτικούς.

η. Ποτέ δεν δημοσίευσα στα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ - εφημερίδες, ιστοσελίδες, μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και ειδικώς στον διαδικτυακό ιστότοπο Armyvoice News, απόψεις μου.

Στα άρθρα που μνημονεύονται στη (β) σχετική κλήση μου προς έγγραφη απολογία, έχοντας τη νομική και καταστατική υποχρέωση, ως αντιπρόσωπος και νόμιμος εκλεγμένος συνδικαλιστής εν ενεργεία στρατιωτικών, να υπερασπιστώ τα συμφέροντά τους, μετέφερα τις ανησυχίες τους και τα εύλογα ερωτήματά τους,

αναφορικά με τις ενέργειες προσώπου, χωρίς να κατονομάσω ποιας, με την ειδικότητα της νοσηλεύτριας που ετύγχανε να υπηρετεί, στις 21 και 25 Αυγούστου 2020, στο Σ.Γ. ΥΕΘΑ, εν μέσω πανδημίας και της τεράστιας προσπάθειας που όλες και όλοι οι Έλληνες/νίδες πολίτες κατέβαλλαν για την αντιμετώπισή της, με την παρότρυνση της Ελληνικής κυβέρνησης.

Ως ενεργός συνδικαλιστής δεν θα μπορούσα να μείνω άπραγος. Ήταν στοιχειώδες συνδικαλιστικό μου καθήκον, να αναδείξω το θέμα μεταφέροντας μεταφέροντας τους ως άνω προβληματισμούς και την πικρία συναδέλφων.

θ. Άλλωστε οι στρατιωτικοί συνδικαλιστές που υπηρετούν, τουλάχιστον αυτοί που υπηρετούσαν στο Σ.Γ. ΥΕΘΑ την 21 και 25 Αυγ 2020, δεν υπηρετούσαν/υπηρετούν εκεί με την ιδιότητά τους ως επιχειρησιακοί στρατιωτικοί, αλλά ως στρατιωτικοί συνδικαλιστές.

Σχετικές είναι και οι δηλώσεις κ. ΥΕΘΑ, την 06.12.2019 ενώπιον της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, «Εκείνο όμως που αφορά προσωπικά εμένα και αποτελεί και πεποίθησή μου είναι ότι ο στρατιωτικός συνδικαλισμός δεν πρέπει επ’ ουδενί να συμπίπτει με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Επομένως αυτό που θα μπορούσε να είναι ένα βήμα προς τη θετική κατεύθυνση είναι να σταματήσει αυτή η παραφιλολογία και φημολογία για ταύτιση των εκπροσώπων του στρατιωτικού συνδικαλισμού με το γραφείο του υπουργού.

Και ένα πρώτο βήμα γι αυτό θα ήταν να απομακρυνθούν αυτοί οι συνδικαλιστές από το γραφείο του υπουργού, όπου δυστυχώς ευρέθησαν οργανικά να λειτουργούν και να υπηρετούν όχι επειδή εγώ το αποφάσισα, αλλά επειδή η προκάτοχοί μου το αποφάσισαν και δεν έκαναν τίποτα να το αλλάξουν» και την 19.8.2020, κατά τη διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου, «Δεν προβλέπεται πουθενά η υποχρεωτική τοποθέτηση ή μετάθεση στο στρατιωτικό γραφείο του υπουργού Εθνικής Άμυνας στελεχών μελών συνδικαλιστικών οργανώσεων, για εξυπηρέτηση των αναγκών της Ομοσπονδίας στην οποία ανήκουν».

Αυτό ακριβώς το συμπέρασμα συνάγεται και από την ίδια την (α) σχετική κλήση μου σε έγγραφη απολογία, στην οποία αναφέρεται ρητά ότι υπηρετούσαν στο Σ.Γ. ΥΕΘΑ με την ιδιότητά τους ως μέλη δευτεροβάθμιων στρατιωτικών ενώσεων.

ι. Στο άρθρο 14 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους».

Στο δε άρθρο 10 της κυρωθείσης με το ν.δ. 53/1974 (Α 256) Συμβάσεως της Ρώμης περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύει από κάθε αντίθετη διάταξη νόμου, ορίζεται ότι:

«1. Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώμης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών, άνευ επεμβάσεως δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων …..

2. Η άσκησις των ελευθεριών τούτων, συνεπαγομένων καθήκοντα και ευθύνας, δύναται να υπαχθή εις ωρισμένας διατυπώσεις, όρους, περιορισμούς ή κυρώσεις, προβλεπομένους υπό του νόμου και αποτελούντας αναγκαία μέτρα εν δημοκρατική κοινωνία δια την εθνικήν ασφάλειαν ….. την προάσπισιν της τάξεως…..».

ια. Με τις παρατεθείσες ως άνω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ θεσπίζεται το δικαίωμα της ελεύθερης εκδηλώσεως της σκέψεως και της γνώμης, οι οποίες (διατάξεις αυτές) μάλιστα έχουν εφαρμογή και επί των προσώπων που ευρίσκονται σε ηθελημένη σχέση εξουσιάσεως προς το κράτος και, επομένως και επί των στρατιωτικών υπαλλήλων.

Ως προς την άσκηση δε του δικαιώματος αυτού από τους δημοσίους υπαλλήλους και, ειδικότερα, τους στρατιωτικούς, είναι ανεκτοί όχι μόνον οι γενικοί περιορισμοί τους οποίους ο νόμος (ιδίως δε ο ποινικός) επιβάλλει σε κάθε πολίτη,

αλλά επί πλέον και οι ειδικότεροι περιορισμοί οι οποίοι δικαιολογούνται από τη φύση της υπαλληλικής σχέσεως και των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτήν, προκειμένου δε περί των στρατιωτικών υπαλλήλων και από το ειδικό καθεστώς πειθαρχίας το οποίο τους διέπει.

Πάντως, οι ειδικοί αυτοί περιορισμοί δεν μπορούν να θεσπισθούν, εφόσον με αυτούς αναιρείται στην ουσία το ατομικό αυτό δικαίωμα και η αναγνωριζόμενη, γενικώς, έκταση της εφαρμογής του.

Τέτοιο δε ανεπίτρεπτο περιορισμό συνιστά και η θέσπιση διατάξεως κατά την οποία εξαρτάται η άσκηση του δικαιώματος αυτού από τους δημοσίους υπαλλήλους, μεταξύ των οποίων και οι στρατιωτικοί, από την προηγούμενη άδεια της προϊσταμένης ή άλλης αρχής, δεδομένου ότι σε περίπτωση αρνήσεως της αρχής για την παροχή της αδείας καθίσταται ανενεργό το βασικό για την έννοια της δημοκρατίας ατομικό αυτό δικαίωμα.

(Πρβλ. Σ.τ.Ε. 1048/1975, 780/1981 κ.α. Πρβλ. επίσης, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ και επί στρατιωτικών, Ευρ. Δικ. Δικ. Α απόφαση της 19.12.1994, VEREINIGUNG DEMOKRATISCHER SOLDATEN OSTERREICHS και GUBI κατά Αυστρίας, και απόφαση της 25.11.1997, Γρηγοριάδης κατά Ελλάδος).

ιβ. Ήδη με την υπ΄ αριθμ. 573/2005 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (δημοσίευση ΝΟΜΟΣ), ακυρώθηκε η πειθαρχική ποινή φυλακίσεως των σαράντα (40) ημερών (40Φ) που είχε επιβληθεί σε Επισμηναγό, διότι απέστειλε επιστολή χωρίς την άδεια της Υπηρεσίας στον Ημερήσιο Τύπο,

στην οποία στράφηκε κατά της Πολιτικής Ηγεσίας του Τύπου, χρησιμοποιώντας μάλιστα ανεπίτρεπτες εκφράσεις για Αξ/κό της Π.Α. με αποτέλεσμα την δημοσίευση της επιστολής αυτής την 15 Σεπτ. 95 στην Εφημερίδα «Ελεύθερο Τύπο» και τη δημιουργία δυσμενών σχολίων σε βάρος της Υπηρεσίας παραβαίνοντας έτσι το άρθρο 7 παράγραφος 1β του προϊσχύσαντος Κανονισμού Πειθαρχίας Π.Α. (Π.Δ. 178/77)»,

καθόσον η επιβολή της ανωτέρω πειθαρχικής ποινής στηρίχθηκε σε διάταξη του Κανονισμού Πειθαρχίας της Ελληνικής Αεροπορίας η οποία, κατά τα προεκτεθέντα, είναι ανίσχυρη ως αντικείμενη στις διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ (πρβ. Σ.τ.Ε. 2217/1986, 1802/1986 κ.α.).

ιγ. Κατά συνέπεια, αφού η οποιαδήποτε άδεια από την Υπηρεσία, προκειμένου ο οποιοσδήποτε στρατιωτικός, πολλώ δε μάλλον ο στρατιωτικός συνδικαλιστής, έχει ήδη κριθεί από τα διοικητικά δικαστήρια αντισυνταγματική ως αντίθετη με τις διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ, δεν μπορεί στην περίπτωσή μου να αποτελέσει λόγο πειθαρχικής δίωξης.

Ούτε προκύπτει από οποιαδήποτε πρόβλεψη ότι απαιτούταν σχετική άδεια (ή έγκριση όπως αναφέρεται στο εγκαλητήριο και στην ποινή) από το ΔΣ της Ένωσης και τυχόν τέτοια άδεια, ως ενδοσυνδικαλιστικό θέμα, δεν θα μπορούσε να εμπίπτει σε πειθαρχική αξιολόγηση της Υπηρεσίας.

ιδ. Τέλος εκτιμώ ότι δεν υφίσταται αρμοδιότητα κου Α/ΓΕΑ για πειθαρχικό μου έλεγχο ενόψει της ρητής πρόβλεψης πειθαρχικής δικαιοδοσίας της συνδικαλιστικής ένωσης της παρ. 13 άρθρου 30Γ του ν.1264/1982).

3. Κατόπιν όλων των ανωτέρω αιτούμαι την άρση της επιβληθείσης, με το σχετικό (ζ) ποινής φυλάκισης των πέντε (5) ημερών, επιφυλασσόμενος παντός νομίμου δικαιώματός μου.

4. Ταυτόχρονα αιτούμαι, κατά την κρίση της υπηρεσίας, την αυτοπρόσωπη εμφάνισή μου ενώπιον του κρίνοντος την παρούσα αρμοδίου οργάνου, με τον πληρεξούσιο δικηγόρο, για να αναπτύξω περαιτέρω τις απόψεις μου.