Ελλάδα - Τουρκία: Κυριαρχικά δικαιώματα τώρα και υπεράσπιση της πατρίδας

ΕλλάδαΤουρκία: Κυριαρχικά δικαιώματα τώρα και υπεράσπιση της πατρίδας – Υπάρχουν ή όχι κόκκινες γραμμές, εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα;

Του Ελευθέριου Τζιόλα στο geoeurope.org

Τελευταία, έχει απαλειφθεί από το λεξιλόγιο (κυβερνητικό και σχεδόν και των υπόλοιπων) ο όρος ”κόκκινες γραμμές” και η χάραξή τους, αφού δεν τηρήθηκαν κατά την προκλητική καταπάτησή τους με το τετελεσμένο του Oruc Reis τον Αύγουστο 2020 και πλέον δεν έχουν νόημα.

Είναι χαρακτηριστική η υποχωρητική μετάβαση σε ένα νέο πλαίσιο μέσω και της προσπάθειας να διαχωριστούν οι όροι εθνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα, με σκοπό να δικαιολογηθεί η μη λήψη οποιονδήποτε μέτρων αποτροπής και ανταπάντησης από τη κυβέρνηση έναντι των τουρκικών προκλήσεων, αλλά και η δικαιολόγηση μιας στάσης αναμονής.

Ας σημειώσουμε επ΄ αυτών ορισμένα σημαντικά.

Α. Η Ελλάδα έχει σύνορα (σε θάλασσα, ξηρά και αέρα). Τα σύνορα με την Τουρκία ορίσθηκαν επακριβώς με τη Συνθήκη της Λωζάννης. Οι ”θεωρίες” της Τουρκίας για μη ακριβή ορισμό σε ορισμένα νησιά και βραχονησίδες είναι νομικίστικες κατασκευές έωλες, αβάσιμες και ψευδείς.

Η ίδια Συνθήκη ορίζει και δικαιώματα αυτονομίας των Ελλήνων στην Ίμβρο και στην Τένεδο και ενός τύπου αυτοδιοίκησης, ελευθεριών και σεβασμού της θρησκείας, των περιουσιών, της γλώσσας, της παιδείας, και των ανθρώπινων δικαιωμάτων στου Έλληνες της Κωνσταντινούπολης (150.000) και της Σμύρνης.

Η Τουρκία οφείλει να γνωρίζει ότι τα σύνορα που έχουν συναποφασισθεί γίνονται σεβαστά και δεν παραβιάζονται. Η Ελλάδα και οι υπεύθυνες για αυτό Δυνάμεις της θα τα φυλάξουν. Όποιος τα παραβιάσει χάνεται.

Ελλάδα - Τουρκία: Κυριαρχικά δικαιώματα και υπεράσπιση της πατρίδας
ΕλλάδαΤουρκία: Κυριαρχικά δικαιώματα τώρα και υπεράσπιση της πατρίδας

Β. Αν η Τουρκία θέλει να αλλάξει τα σύνορα έχει δύο δρόμους.

  • Ο πρώτος: να το ζητήσει από την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είναι διατεθειμένη να κάνει επ΄ αυτού καμία απολύτως συζήτηση. Το θέμα κλείνει.
  • Ο δεύτερος: να κηρύξει πόλεμος Ελλάδα – Τουρκία με σκοπό την αλλαγή των συνόρων. Ας το δοκιμάσει! Για τις κάθε φύσεως συνέπειες θα είναι απόλυτα υπεύθυνη!

Γ. Τα κυριαρχικά δικαιώματα είναι τα κατοχυρωμένα από το Διεθνές Δίκαιο εθνικά δικαιώματα ιδιαίτερα στις θαλάσσιες περιοχές (και συνακόλουθα και στον αέρα), τα οποία διαμορφώνουν την επικράτεια της Χώρας.

Η οποιαδήποτε Χώρα και η Ελλάδα, ασφαλώς, δεν παραχωρεί, δεν εκχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα. Τα κυριαρχικά δικαιώματα, από το ισχύον Δίκαιο, είναι ισχυρά, όταν, δε, ανακηρύσσονται επίσημα από μια Χώρα αποτελούν απαραβίαστο τμήμα της.

Η Τουρκία εάν έχει ενστάσεις για τα Ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα δεν μπορεί να επεμβαίνει επιθετικά και επεκτατικά, όπως το έπραξε τελευταία επί 35 μέρες με το Oruc Reis.

Ούτε μπορεί η Τουρκία να επαναλαμβάνει και να συνεχίζει ατιμώρητη την ίδια επεκτατική πολιτική επιδιώκοντας να ορίσει αυτή αυθαίρετα και πειρατικά τα όρια της επικράτειας της Ελλάδας!

Ούτε μπορεί ετσιθελικά η Τουρκία να ορίζει ότι η υφαλοκρηπίδα των Ελληνικών νησιών συμπίπτει με τα χωρικά ύδατα στα 6ν.μ. κι από κει και πέρα η Τουρκία έχει κάθε δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης της υφαλοκρηπίδας.

Πράγμα που ακριβώς κάνει, τώρα, με τη δεύτερη πορεία του Oruc Reis φτάνοντας στα 6,5ν.μ. από το Καστελόριζο! Αυτή η συμπεριφορά πρέπει και οφείλει να αντιμετωπισθεί αποφασιστικά ως εχθρική και επεμβατική σε βάρος της Ελλάδας.

Αν η Τουρκία, στο διεθνή λόγο της, όταν μιλάει -και δεν επεμβαίνει με στρατιωτικά μέσα- αναφέρει για την μακρά ηπειρωτική της ακτογραμμή, η Ελλάδα οφείλει να τονίζει ότι από τη φύση της έχει και θα έχει πολυνησιακή γεωγραφική και κοινωνική φυσιογνωμία,

ότι αποτελεί την πιο νησιωτική χώρα της Ε.Ε., και μία από τις σημαντικότερες στον Κόσμο, ότι τα νησιά αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής Επικράτειας και ιστορικό τμήμα του Ελληνικού Έθνους και ότι η συνολική της ακτογραμμή είναι περισσότερο από πέντε (5) φορές μεγαλύτερη από κείνη της Τουρκίας!

non paper Τουρκίας: Η Ελλάδα ΧΑΡΤΗΣ Πού βρίσκεται τώρα το Oruc Reis Ελλάδα - Τουρκία: «Αγκυροβολεί» στη Μεσόγειο το Oruc Reis Νέα τουρκική NAVTEX για το Oruc Reis Ελλάδα - Τουρκία: Από το Oruc Reis σε διαπραγμάτευση
ΕλλάδαΤουρκία: Κυριαρχικά δικαιώματα τώρα και υπεράσπιση της πατρίδας

Δ. Στις περιοχές των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, η Ελλάδα ασκεί με δράσεις της αυτά τα δικαιώματα. Ας μην παίζουν οι απολογητές της ενδοτικής γραμμής παιχνίδι σκιών. Ας απαντήσουν:

Η Ελλάδα μπορεί να πραγματοποιήσει ό,τι ακριβώς και η Τουρκία στις περιοχές και ανατολικότερα των περιοχών όπου έδρασε το Oruc Reis, συνοδευόμενο από δυνάμεις του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού ; Δηλαδή, να πραγματοποιήσει έρευνες επί 35 μέρες ;

Η Ελλάδα, στην εν «δυνάμει ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα» (κατά την έκφραση των ενδοτικών των Αθηνών), ανατολικά του Καστελόριζου και στα συνορεύοντα σημεία με την κυπριακή ΑΟΖ, γιατί δεν πραγματοποιεί έρευνες;

Γιατί δεν το έχει κάνει, με τον τρόπο, π.χ., που τις έκανε στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης ; Επισημαίνω, ότι όταν έγιναν οι έρευνες αυτές (από τη μισθωμένη νορβηγική εταιρεία Petroleum Geo Services -PGS) δεν υπήρχε οριοθετημένη ΑΟΖ με την Ιταλία.

Συνεπώς, οι συνθήκες είναι ακριβώς ίδιες. Επομένως, γιατί δεν πραγματοποιούνται στην ”δυνάμει ελληνική ΑΟΖ” ανατολικά του Καστελόριζου έρευνες και από την Ελλάδα, όπως είχε γίνει στην ”δυνάμει ελληνική ΑΟΖ” του Ιουνίου και νότια της Κρήτης, το 2012 -13 ;

Ακόμα, και νότια -νοτιοανατολικά της Κρήτης, γιατί δεν εκτελούνται έρευνες ; Γιατί ο υπουργός Ενέργειας, κ. Χατζηδάκης εμπόδισε την παραχώρηση της ελληνικής ΑΟΖ νοτίως των νομών Ηρακλείου και Λασιθίου σε διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες που είχαν δείξει ενδιαφέρον;

Ε. Η Ελλάδα οφείλει να ξεκαθαρίσει τη θέση της. Δεν έχει τίποτα να διαπραγματευθεί απ΄ όσα η Τουρκία επιθυμεί. Στη “γλώσσα της Τουρκίας”: ότι δεν έχει τίποτα να παζαρέψει, τίποτα να παραχωρήσει.

Ότι η απειλή του ” casus belli ” δεν έχει αντίκρισμα για την Ελλάδα, όταν αυτή ασκεί διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματά της. Ότι η Ελλάδα ούτε εκφοβίζεται, ούτε εκβιάζεται και δεν υποχωρεί.

Ότι, πράγματι, υπάρχει ανάγκη να γίνει η οριοθέτηση (κι όχι διανομή) της υφαλοκρηπίδας και η αντίστοιχη της ΑΟΖ.

Τούτο, όμως, προϋποθέτει την αναγνώριση από την Τουρκία του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και των εξ αυτού σχετικών εθνικών δικαιωμάτων και Συμβάσεων, ώστε να είναι δυνατή και να έχει νόημα και η προσφυγή με Συνυποσχετικό στη Χάγη για το συγκεκριμένο θέμα μετά από τις επί τούτου αποκλειστικές συζητήσεις.