«Ιστορική κωλοτούμπα» για την «ιστορική συμφωνία των Πρεσπών» Επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ: Το πρόγραμμα των συναντήσεων

«Ιστορική κωλοτούμπα» για την «ιστορική συμφωνία των Πρεσπών» κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη – Δεν ασχολείται ούτε με τις αλυτρωτικές αναφορές στα βιβλία

Δεν φτάνει που η κυβέρνηση έχει κάνει μια “ιστορική κωλοτούμπα” για την “ιστορική” Συμφωνία των Πρεσπών. Εδώ και πάνω από ένα χρόνο έχει αφήσει στη μοίρα τους κρίσιμα σημεία της συμφωνίας για το ονοματολογικό, με πλέον χαρακτηριστικό τα σχολικά βιβλία στα Σκόπια, όπου είχε συμφωνηθεί να αναληφθούν οι όποιες αλυτρωτικές αναφορές υπήρχαν και να γραφτούν καινούργια βιβλία.

«Ιστορική κωλοτούμπα» για την «ιστορική συμφωνία των Πρεσπών»

Σήμερα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάϊκ Πομπέο, στην Ελλάδα, η Συμφωνία των Πρεσπών, έγινε “ιστορική”, αν και μόλις το 2019, πρωτοκλασάτα στελέχη της ΝΔ, όπως οι Μάκης Βορίδης και Αδωνις Γεωργιάδης, την χαρακτήριζαν ως “κατάπτυστη”.

Ωστόσο, η λέξη “ιστορική” (historic) για τη Συμφωνία των Πρεσπών, που υπήρχε αρχικά στο αγγλόφωνο κείμενο της κοινής διακήρυξης Ελλάδας – ΗΠΑ, το οποίο μάλιστα είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, στη συνέχεια, στο δεύτερο κείμενο που μοιράστηκε στα Μέσα Ενημέρωσης, ως δια μαγείας, εξαφανίστηκε.

Δίκαια ανταλλαγή, θα πει κάποιος. Η κυβέρνηση δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ, βάσεις και κάθε λογής άλλες στρατιωτικές και οικονομικές διευκολύνσεις, στη Σουδα, τη Θεσσαλονίκη, την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα, κ.ο.κ., και ζητάει από τους Αμερικανούς, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια μονίμως εκθειάζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών, να βγει το “historic” ως χαρακτηρισμός για τη Συμφωνια των Πρεσπών.

Διέγραψαν την “ιστορική” Συμφωνία

Ομως, ενός κακού μύρια έπονται. Δεν φτάνει που αρχικά δόθηκε στη δημοσιότητα το κοινό ανακοινωθέν με τη λέξη “ιστορική”. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση υπέπεσε σε νέο ολίσθημα, προωθώντας εκ νέου το ανακοινωθέν χωρίς τη λέξη “ιστορική”.

Κοντολογίς, ακόμα κι αν κάποιος δεν είχε παρατηρήσει το “λάθος” στο αρχικό κείμενο, με τον τρόπο αυτό καθίστατο εμφανές ότι κάποιο σοβαρό “πολιτικό” πρόβλημα, και άνωθεν παρεμβάσεις, είχαν μεσολαβήσει.

Αντί να διορθώσουν το “λάθος”, όμως, με τους ερασιτεχνισμούς τους, τα έκαναν χειρότερα, με αποτέλεσμα να εκτεθούν ανεπανόρθωτα τα επικοινωνιακά, κυβερνητικά επιτελεία. Αραγε, για ποιο λόγο και για να ικανοποιήσουν ποιους, έγιναν όλοι αυτοί οι παιδαριώδεις χειρισμοί; Χειρισμοί που, εκτός των αλλων, εκθέτουν τη χώρα διεθνώς.

Αντιλαμβάνεται κανείς, βέβαια, την ταραχή που επήλθε σε σύσσωμο το κυβερνητικό στρατόπεδο, όταν έγινε αντιληπτό ότι στην ελληνο-αμερικανική κοινή διακήρυξη υπήρχε η λέξη “ιστορική” για τη συμφωνία σχετικά με το ονοματολογικό ανάμεσα στην Αθήνα και στα Σκόπια. Ετρεχαν και δεν έφταναν οι διπλωμάτες και για να αλλάζουν τα print της κοινή διακήρυξης και να ανεβοκατεβάζουν στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΞ παλιά και νέα κείμενα.

Κρύβουν την “ιστορική κωλοτούμπα”

Ωστόσο, τέτοια ταχυδακτυλουργικά κόλπα είναι αδύνατον να κρύψουν την “ιστορική κωλοτούμπα” της Νέας Δημοκρατίας, πολλά στελέχη της οποίας, προεκλογικά, προκειμένου το κόμμα τους να κερδίσει ψήφους, διεκήρυτταν ότι, όταν αναδειχτούν σε κυβέρνηση, θα … σκίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Στο σημερινό συμβάν, κατά την επίσκεψη Πομπέο, έρχεται να προστεθεί και η πρόσφατη συνάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, με τον Σκοπιανό ομόλογό του, Ζόραν Ζάεφ, στο περιθώριο του συνεδρίου του περιοδικού Economist.

Εκεί, ο Ζ.Ζάεφ, συνοδευόμενος από τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της βόρειας γείτονος, και νυν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης της χώρας, Νίκολα Ντιμιτρόφ, ούτε λίγο ούτε πολύ αποθέωσαν τον Κ.Μητσοτάκη για την στήριξη που παρείχε στα Σκόπια, προκειμένου η χώρα να πάρει το πολυπόθητο διαβατήριο για την έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας της στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ως γνωστόν, πέρυσι, όταν το συγκεκριμένο είχε βρεθεί στην ατζέντα της ΕΕ, το Παρίσι ήταν εκείνο, το οποίο είχε εναντιωθεί στην έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας για την είσοδο, όχι μόνον της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά συνολικότερα των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, στην ΕΕ.

Ο λόγος που η Γαλλία αντετίθετο, οφειλόταν τότε στην κόντρα που βρισκόταν σε εξέλιξη μεταξύ Μακρόν και Μέρκελ για τη σύνθεση της νέας Κομμισιόν, καθώς και σε σειράς άλλων κρίσιμων θεμάτων για το παρόν και το μέλλον της ΕΕ.

Τότε, λοιπόν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παγιδευμένη στην προεκλογική φρασεολογία της, κρύφτηκε -για μια ακόμη φορά, όπως και στα ελληνοτουρκικά- πίσω από τον Μακρόν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ταυτίζεται με την τακτική των Παρισίων.

Στην πραγματικότητα, όμως, ουδόλως ταυτιζόταν. Εξάλλου, ο ίδιος ο Ζόραν Ζάεφ, εμμέσως πλην σαφώς, αποκάλυψε ότι η Αθήνα κάνει τα πάντα προκειμένου να πάρουν τα Σκόπια το “πράσινο φως” για να ανοίξει η ενταξιακή διαδικασία τους για την ΕΕ.

Συμφωνία των Πρεσπών: Ακινησία στα σχολικά βιβλία

Αραγε, από τη στιγμή που η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε αντίθεση με την προεκλογική ρητορική της, προωθεί την υποψηφιότητα των Σκοπίων (και της Αλβανίας) στην ΕΕ, φροντίζει να εξασφαλίζει τα ανταλλάγματα, τα οποία εξάλλου είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση της βόρειας γείτονος να δώσει, βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών;

Η απάντηση είναι όχι. Εγκλωβισμένη στις προεκλογικές και τις μετεκλογικές αντιφάσεις της, η ελληνική κυβέρνηση ουδόλως πιέζει τα Σκόπια για να εφαρμόσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Κάτι, βέβαια, που, εμμέσως πλην σαφέστατα, ωφελεί την γειτονική χώρα, η οποία, κατά την συνήθη τακτική της, αρέσκεται να ροκανίζει τον χρόνο.

Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα της κυβερνητικής ακινησίας προς αυτή την κατεύθυνση, έχει να κάνει με τα σχολικά βιβλία.

Δύο χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, και ενώ υπήρχε δεσμευτικός όρος για την αλλαγή των σχολικών βιβλίων και την παράλειψη των αλυτρωτικών αναφορών, ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα.

Τουναντίον, η Επιτροπή άλλαξε φέτος το καλοκαίρι, ενώ κανονικά, όπως σημειώνουν καλά πληροφορημένοι διπλωματικοί κύκλοι, έπρεπε να έχει ολοκληρώσει τις εργασίες της ήδη πέρυσι στο τέλος του έτους.

Ειδικότερα, τον Νοέμβριο του 2019 έπρεπε να έχουν οριστεί κιόλας οι “Συντακτικές Επιτροπές” των δύο χωρών, οι οποίες θα συνέτασσαν τα βιβλία.

Κάτι τέτοιο, όχι μόνον δεν έγινε, αλλά η Επιτροπές βιβλίων έχουν να συνεδριάσουν από το Μάϊο του 2019.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η Αθήνα αποφεύγει, όπως ο διάβολος το λιβάνι, να αγγίξει τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ειδικά, δε, στην περίπτωση των σχολικών βιβλίων, η ευθύνη για την απόλυτη ακινησία και για την παντελή απουσία πίεσης προς τα Σκόπια, την φέρει αποκλειστικά η Ελλάδα, η οποία, άλλωστε, μόλις προ μηνών άλλαξε την Επιτροπή της.

Στασιμότητα για την “ιστορική” Συμφωνία

Η εφαρμογή μιας διακρατικής, διεθνούς συμφωνίας, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών, δεν εναπόκειται στις καλές προθέσεις και δηλώσεις των ηγετών των χωρών που την υπέγραψαν. Ούτε στις “καλές” σχέσεις που, όπως λέγεται, έχουν ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, με τον πρώην ΥΠΕΞ των Σκοπίων, Ν.Ντιμιτρόφ.

Εφαρμόζεται με συγκεκριμένα πολιτικά και διπλωματικά “εργαλεία”, ακόμα και με πιέσεις, εάν χρειαστεί. Οταν, όμως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, προκειμένου να μην δυσαρεστήσει μερίδα “σκληρών” κομματικών παραγόντων της ΝΔ, αποφεύγει ακόμα και να ασχοληθεί με την υλοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, καθίσταται πασιφανές ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να βγει χαμένη. Να μην πάρει ούτε καν αυτό που προσυπέγραψαν τα Σκόπια.

Η πρόσφατη “παρωδία” να αναβάλλεται ψηφοφορία στη Βουλή, προκειμένου να μην κυρωθούν πρόνοιες που προβλέπονται από τη Συμφωνία των Πρεσπών, επειδή κάποια -κατ’ όνομα- “σκληρά” τζάκια της ΝΔ απειλούν ότι θα τις καταψηφίσουν ή δεν θα παραστούν καν στο Κοινοβούλιο, δείχνει τα σοβαρά αδιέξοδα της κυβέρνησης.

Δεν αρκεί, λοιπόν, ο πρωθυπουργός ή ο υπουργός Εξωτερικών να “παρακαλούν” την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας να αλλάξει ονομασίες, εμπορικά ονόματα, κ.λ.π. Πρέπει να ανασκουμπωθούν και να δουλέψουν σοβαρά τα αρμόδια υπουργεία πάνω στη Συμφωνία των Πρεσπών, ούτως ώστε οι βόρειοι γείτονες να υλοποιήσουν αυτά που, εν πάση περιπτώσει, οι ίδιοι έχουν υπογράψει.