ελλάδα τουρκία κυρώσεις ερντογάν Συμφωνία στο Eurogroup COVID-19

Ελλάδα Τουρκία: Μπορούν οι κυρώσεις της ΕΕ να ανακόψουν τον Ερντογάν; Το ερώτημα προκύπτει εντονότερο ιδιαίτερα όσο πλησιάζουμε στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου

Πόσο εύκολο είναι να εφαρμόσουν κυρώσεις οι Ευρωπαίοι απέναντι στις τουρκικές ενέργειες στο Αιγαίο; Πιθανότατα η απάντηση να κρύβεται μέσα στην Ιστορία.

Ευρείες είναι οι συζητήσεις για ευρωπαϊκές κυρώσεις που ενδέχεται να επιβληθούν στην Τουρκία για την προκλητική της συμπεριφορά.

Καθώς το Oruç Reis μπαινοβγαίνει ανενόχλητο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα εδώ και έναν μήνα παραβιάζοντας τα νότια σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι λίγοι που αναρωτιούνται τι ακριβώς προτίθεται να κάνει η Ευρώπη γι’ αυτό.

Από την πλευρά του, ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Ζοζέπ Μπορέλ, παρουσίασε προ ολίγων ημερών μία σειρά από επιλογές για κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας που αναμένεται να διαμορφωθούν εκτενέστερα ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 24-25 Σεπτεμβρίου.

Όπως δήλωσε:

«Μπορούμε να πάμε σε μέτρα που σχετίζονται με τομεακές δραστηριότητες […] όπου η τουρκική οικονομία σχετίζεται με την ευρωπαϊκή οικονομία».

Μία από τις σκέψεις που «έπεσαν» στο τραπέζι είναι οι κυρώσεις σε τουρκικά πλοία: να εμποδίσει την πρόσβασή τους σε λιμάνια της ΕΕ και να διακόψει τις προμήθειες, όπως ανέφερε ο κ. Μπορέλ.

Ο Ερντογάν θα... νικήσει τον κορονοϊό σε 3 εβδομάδες
Τουρκία: Μπορούν οι κυρώσεις της ΕΕ να ανακόψουν τον Ερντογάν;

Τουρκία: Μπορούν οι κυρώσεις της ΕΕ να ανακόψουν τον Ερντογάν;

«Καθώς η τουρκική οικονομία βυθίζεται, η ΕΕ συζητά την ίδια στιγμή κυρώσεις κατά προσώπων. Τέτοιες κυρώσεις δεν θα έχουν αποτέλεσμα» εκτιμά o δικηγόρος, Γιάννης Χατζηαντωνίου, μιλώντας στο Sputnik.

«Αυτό που πρέπει να κάνουν οι Ευρωπαίοι είναι να επιβάλλουν κυρώσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Να γίνει έξοδος της Τουρκίας από το διατραπεζικό σύστημα. Να μην ισχύει καμία πιστωτική κάρτα. Μόνο τέτοιες κυρώσεις θα είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Μπορούν όμως να πάρουν τέτοια μέτρα οι Ευρωπαίοι;» αναρωτιέται.

Η απάντηση ίσως κρύβεται στην Ιστορία των προηγούμενων αιώνων.

Όπως αναφέρει, οι Δυτικοί πρέπει να έχουν κίνητρο που να αφορά τα δικά τους συμφέροντα ώστε να έρθουν σε σύγκρουση με τους Τούρκους ακόμα και σε επίπεδο κυρώσεων.

«Κατά τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα, οι δυτικές δυνάμεις είχαν μια σχέση φιλίας και ανταγωνισμού με την οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτό συνέβαινε επειδή η οθωμανική αυτοκρατορία έπεφτε και υπήρχε ο φόβος για τη ρωσική κάθοδο στη Βαλκάνια.

Για τον λόγο αυτό, οι δυτικές δυνάμεις είχαν δύο πολιτικές. Η μία πολιτική ήταν οι περισσότερες δυνάμεις να στηρίζουν την οθωμανική αυτοκρατορία για να διεισδύσουν, αλλά και να αναχαιτίσουν τη ρωσική αυτοκρατορία.

Η δεύτερη ήταν να ανταγωνιστούν τους Ρώσους για την επιρροή στα καινούρια βαλκανικά κράτη που φτιάχνονταν».

«Σήμερα», προσθέτει, «έχουν το κίνητρο να υποστηρίξουν την Τουρκία καθότι θεωρείται ο πληρεξούσιος της Δύσης στη Μέση Ανατολή τη στιγμή που οι ΗΠΑ αποσύρονται εν μέρει».

«Την ίδια στιγμή, έχουν και οικονομικούς δεσμούς με την Τουρκία, καθώς έχουν σοβαρές επενδύσεις μέσα στην τουρκική επικράτεια. Η Γερμανία, πέρα από όσα λέει, τηρεί πολιτική ίσων αποστάσεων από την ελληνοτουρκική σύγκρουση διότι έχει επενδύσεις δισεκατομμυρίων στην Τουρκία».

Συνεχίζοντας, ο κ. Χατζηαντωνίου τονίζει:

«Ωστόσο δεν βλέπω το κίνητρο εναντίωσης, καθότι οι πολιτικές ελίτ στα Βαλκάνια ελέγχονται από τη Δύση και δεν ανταγωνίζονται από τη Ρωσία. Η Δύση δεν αισθάνεται κάποια ανταγωνιστική πίεση.

Άρα στο βάθος, δεν έχουν κανένα λόγο να πάνε κόντρα στην Τουρκία. Ο φόβος είναι να κληθούν τα βαλκανικά κράτη να παράσχουν ανταλλάγματα στην Τουρκία, προκειμένου να έχουν οικονομικά οφέλη οι Δυτικοί».

Διαβάστε τη συνέχεια στην πηγή: sputniknews.gr