Belharra: Αμερικανο-ισραηλινοί εναντίον Γάλλων και στη μέση η Αθήνα Γαλλικές φρεγάτες Belh@arra: Ο Σταϊκούρας φρενάρει τη σύμβαση

Εξοπλιστικά: Αμερικανο-ισραηλινοί εναντίον Γάλλων και στη μέση η … Αθήνα – Τα παρασκήνια για Belharra, κορβέτα Θεμιστοκλής και Ναυπηγεία Ελευσίνας

Γράφει ο Α. Μεζαπός

Αντί να διαγκωνίζονται μεταξύ τους οι Ελληνες υπουργοί για το ποιος θα πρωτοφωτογραφηθεί με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Τζέφρι Πάϊατ, σκόπιμο θα ήταν να κληθεί ο διπλωμάτης στο υπουργείο Εξωτερικών και να ζητήσουν εξηγήσεις για την -λίαν επιεικώς- “άστοχη”, πολιτικά και διπλωματικά, κίνηση του Αμερικανού συναδέλφου του στην Τουρκία να επισκεφθεί το “μεγάλο τζαμί”, πλέον, την Αγιά Σοφιά.

Ομως, τόσο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, όσο και το υπουργείο Αμυνας, φαίνεται πως αποφεύγουν να “στενοχωρούν” τον Αμερικανό πρέσβη. Αντίθετα, έχουν πάντα ανοικτές τις πόρτες τους, ενώ ο κ.Τ.Πάϊατ λες και είναι σπίτι του. Και, βέβαια, από τις επισκέψεις του, ειδικά στο υπουργειο Αμυνας, αλλά και στο υπουργείο Ανάπτυξης, οι ΗΠΑ μόνο χαμένες δεν βγαίνουν.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ήδη, κατόπιν έντονων αμερικανικών πιέσεων, οι οποίες ωστόσο διαψεύδονται από την αμερικανική πλευρά, παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες η απόκτηση των γαλλικών φρεγατών, τύπου Belharra.

Κάτι που, όπως εκτιμάται, έχει επηρεάσει τις ελληνογαλλικές σχέσεις, και μάλιστα τη στιγμή που το Παρίσι είναι η μόνη πρωτεύουσα μεγάλης Δυτικής χώρας, η οποία συμπαρίσταται (και για λόγους δικών της γεωπολιτικών συμφερόντων) στην Ελλάδα.

Κυβερνητικό αλαλούμ με τις Belharra

Ουδόλως, προφανώς, απασχολεί εάν η Γαλλία ενοχλήθηκε, επειδή η Ελλάδα, δεν θέλει ή αδυνατεί οικονομικά να αποκτήσει τις Belharra. Πρόκειται για εσωτερική υπόθεση της χώρας μας. Εξάλλου, δεν μπορεί η Ελλάδα να ψωνίζει από παντού, μόνο και μόνο για να “αγοράζει” την εύνοια της τάδε ή της δείνα μεγάλης δύναμης.

Ωστόσο, η αλλοπρόσαλλη τακτική που ακολούθησε η Αθήνα απέναντι στο Παρίσι, σίγουρα είναι ένας σοβαρός λόγος έντονης δυσαρέσκειας της γαλλικής πλευράς. Διότι, δεν είναι δυνατόν, εδώ και μήνες, με δηλώσεις τους οι αρμόδιοι υπουργοί να αφήνουν ορθάνοικτη την προοπτική αγοράς των -υπερσύγχρονων, πλην όμως όχι δοκιμασμένων- γαλλικών φρεγατών, και την τελευταία στιγμή που είναι να υπογραφεί η συμφωνία, να λέγει η Αθήνα ότι το … ξανασκέπτεται.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, η χώρα μας πέφτει σε κατάσταση ανυποληψίας και θρυμματίζεται διεθνώς η οποιαδήποτε εικόνα θέλει να καλλιεργήσει η κυβέρνηση ως σοβαρού συνομιλητή.

Από τη μεριά του, προ ημερών, ο υπουργός Εξωτερικών, όταν ερωτήθηκε για το θέμα, αν και δήλωσε αναρμόδιος, απάντησε: “Δεν νομίζω ότι είχε υπάρξει παραγγελία. Νομίζω ότι υπήρχαν συζητήσεις και δεν ξέρω και αν έχει ματαιωθεί ή δεν έχει ματαιωθεί”.

Δεν ανακαλύψαμε την Αμερική από τη δήλωση του κ.Δένδια. Προφανώς και δεν υπήρξε παραγγελία και αυτό είναι γνωστό τοις πάσι. Αλλά είναι εξίσου γνωστό στους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ ότι οι ίδιοι “κύκλοι” που εδώ και μήνες διέρρεαν ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην τελική ευθεία για τη συμφωνία με το Παρίσι, οι ίδιοι τώρα διαρρέουν ότι η συμφωνία μάλλον ναυαγεί.

ΥΕΘΑ: Ερασιτεχνισμός ή σοβαρότητα;

Από τη μεριά του, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, αν και συχνά – πυκνά εμφανιζόταν αισιόδοξος για το θέμα, τώρα δείχνει να έχει καταπιεί τη γλώσσα του. Και, παρ’ ότι λαλίστατος επί παντός επιστητού αμυντικού, εθνικού και εξοπλιστικού θέματος, τελευταία έχει μειώσει τις συνεντεύξεις του, κατά πληροφορίες, κατόπιν άνωθεν “οδηγίας”.

Κάτι αναμενόμενο, εάν ληφθούν υπόψιν οι ουκ ολίγες “άστοχες” δηλώσεις του στο παρελθόν. Εξάλλου, ανασχηματισμός έρχεται. Απαντες πρέπει να’ χουν το νου τους.

Κομφούζιο με Ουάσιγκτον, Παρίσι, Τελ Αβίβ

Αμέσως μετά την διοχέτευση της πληροφορίας στα ελληνικά ΜΜΕ ότι κάτι δεν πάει καλά με την υπόθεση των [email protected], έντονες είναι οι φήμες περί χοντροκομμένων αμερικανικών παρεμβάσεων. Κάτι, εξάλλου, που ανοικτά έγραφε και μερίδα του γαλλικού Τύπου.

Στο πλαίσιο αυτών των παρεμβάσεων, λένε οι κακές γλώσσες, ματαιώθηκε και η επίσκεψη του κ.Ν.Παναγιωτόπουλου στις ΗΠΑ, παρ’ ότι ο Αμερικανός ομόλογός του, του ειχε απευθύνει επίσημη πρόσκληση.

Κάποιες “δικαιολογίες” που ψέλλισε η ελληνική πλευρά, σύμφωνα με τις οποίες ο Ελληνας υπουργός Αμυνας ήθελε να συναντήσει τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάϊκ Πομπέο, αλλά ο τελευταίος δεν μπορούσε, και αυτός ήταν ένας επιπλέον λόγος για τη ματαίωση του ταξιδιού, φαντάζουν μάλλον ως προφάσεις εν αμαρτίαις.

Πουθενά, σε κανένα διπλωματικο πρωτόκολλο, δεν είναι υποχρεωμένος ο υπουργός Εξωτερικών να συναντήσει υπουργό Αμυνας. Αντίθετα, αυτό πρέπει να το κάνει ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας, ο οποίος, όμως, για λόγους άσχετους με τον κορονοϊό, δεν θέλησε να δει τον Ελληνα ομόλογό του.

Το συμβάν αποδίδεται στην αμερικανική δυσαρέσκεια έναντι της ελληνικής πλευράς, διότι, ενώ έτρεχαν οι συζητήσεις με την αμερικανική και την ισραηλινή πλευρά για άλλα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού μας, την ίδια στιγμή η Αθήνα εμφανιζόταν να συζητά την αγορά των γαλλικών φρεγατών.

Κοντολογίς, πολιτικό, διπλωματικό, εξοπλιστικό κομφούζιο, που μόνον η Αθήνα θα μπορούσε να καταφέρει να δυσαρεστήσει, όχι μια, αλλά όλες τις πλευρές. Να σημειωθεί ότι, περίπου την ίδια περίοδο, ματαίωσε την επίσκεψή της στην Ελλάδα και η Γαλλίδα υπουργός Αμυνας.

Αμερικανο-ισραηλινά σχέδια: Κορβέτα Θεμιστοκλής και Ναυπηγεία Ελευσίνας

Κατά πληροφορίες, αυτά που συζητούσε -και συνεχίζει να συζητάει- η ελληνική πλευρά είναι η συμπαραγωγή δυο αμερικανο- ισραηλινών κορβετών «Θεμιστοκλής» με option για μια ακόμη.

Κατά δημοσιεύματα σε εξειδικευμένα αμυντικά ξένα ΜΜΕ, κάτι τέτοιο μάλιστα φέρεται να είχε συμφωνήσει ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Ισραήλ .

Πως είναι, λοιπόν, δυνατόν να να συμφώνησε σε τόσο υψηλό επίπεδο η Αθήνα, και την ίδια στιγμή να διεξήγαγε παράλληλες συζητήσεις με τη Γαλλία; Ολα δείχνουν μια κυβέρνηση – ασυντόνιστη ορχήστρα. Γεγονός, που με τη σειρά του, είναι φυσικό να προκαλεί τη δυσαρέσκεια των Γάλλων, και όχι μόνον.

Πάντως, η απόκτηση ισραηλινών κορβετών φαίνεται πως είναι ένα αμερικανο-ισραηλινό deal. Κι’ αυτό διότι η συμπαραγωγή θα γίνει στο Ισραήλ και σε ελληνικά ναυπηγεία, τα οποία απέκτησαν και πολύ πιθανόν θα αποκτήσουν αμερικανικά κεφάλαια. Εξάλλου, ο κ.Πάϊατ, από κοινού με τον υπουργό Ανάπτυξης, κ.Α.Γεωργιάδη, επισκέπτονται συχνά τα ελληνικά ναυπηγεία, διαφημίζοντας τις αμερικανικές -πιθανές- επενδύσεις.

Η συμπαραγωγή, λοιπόν, λέγεται ότι θα γίνει στα ναυπηγεία Σύρου, τα οποία ανήκουν στην αμερικανική ONEX και σε αυτά της Ελευσίνας και Σκαραμαγκά στα οποία αναμένεται να μπουν οι Αμερικανοί επενδυτές. Και, βέβαια, τι θέλει για να κάνει την “επένδυσή” του ένας ξενος επενδυτής; Ετοιμες δουλειές. Και αυτές φέρονται να είναι οι κορβέτες ή οποιες άλλες “εξοπλιστικές δουλειές” είναι έτοιμη κιόλας να τους δώσει η Ελλάδα.

Το «καρότο» των Arleigh Burke

Ταυτόχρονα, οι Αμερικανοί προτείνουν την “δωρεά” (!) πολεμικών πλοίων τους, τύπου Arleigh Burke, με την απόσυρσή τους, το 2022 – 2023. Η ελληνική πλευρά, ως γνωστόν, επιθυμεί σφόδρα να της δοθούν, μαζί τα πλοία, και τα πυραυλικά συστήματα, Aegis. Κάτι, όμως, που δεν δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν οι Αμερικανοί.

Εδώ, κατά τις ίδιες πληροφορίες, έρχονται οι Ισραηλινοί, οι οποίοι προτείνουν να προσαρμόσου σε αυτά τα πλοία άλλα, δικής τους παραγωγής, συστήματα, ισάξια των αμερικανικών.

Οι Ισραηλινοί, όμως, δεν περιορίζονται σε αυτά. Θέλουν, ως γνωστόν, να πάρουν και τα ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα), προκειμένου να παράγουν εκεί το νέο τυφέκιο για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις.

Υπάρχει η σκέψη, μάλιστα, στην Ελλάδα να παράγεται το όπλο αυτό και να εξάγεται σε χώρες, οι οποίες έχουν κλείσει σχετικές συμφωνίες αγοράς με το Ισραήλ. Μια τέτοια ακούγεται ότι είναι η Ινδία.

Ελλάς – Γαλλία (συμμαχία;) με Mirage χωρίς [email protected]

Για να μην μείνουν “στενοχωρημένοι” οι Γάλλοι, οι οποίοι πάντως κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα (καλοκαιριάτικα), σχεδιάζεται να τους δοθεί το -μικρότερο σε σχέση με τις Belharra- έργο του εκσυγχρονισμού των μαχητικών αεροσκαφών, Mirage 2000, σε Mirage 2009, καθώς επίσης και κάποια σημαντικά “καλούδια” που, όπως ακούγεται έχουν να κάνουν με τους Exoset, κ.ο.κ.

Που θα βρεθούν όλα αυτά τα τεράστια κονδύλια για τα παραπάνω εξοπλιστικά, είναι απορίας άξιον. Οπως και να’ χει, είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση, μετά το αλαλούμ που προκλήθηκε στις σχέσεις της Αθήνας με Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ και Παρίσι, και αφού της τράβηξαν το αυτί, τώρα προσπαθεί να ικανοποιήσει τις ορέξεις απάντων. Οψόμεθα!

Τέλος, εντονότατη είναι η φημολογία ότι το -κρίσιμο για την Πολεμική Αεροπορία της χώρας μας- πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των F-16, προχωρά σημειωτόν, με ευθύνη κυρίως της ελληνικής πλευράς. Να σημειωθεί ότι οι πληρωμές προς τις ΗΠΑ τρέχουν με κανονικότατους ρυθμούς.

Εφόσον ισχύει κάτι τέτοιο, εύλογα προκύπτει το ερώτημα: Σνομπάρουν, άραγε, οι αρμόδιοι αυτό το πρόγραμμα; Και γιατί; Θα επανέλθουμε.