Νίκος Παναγιωτόπουλος: Από Αύγουστο οι πρώτες συμφωνίες στο πλαίσιο της αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ, είπε ο ΥΕΘΑ

Αυτό υποστήριξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κατά τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε χθες Τρίτη 7 Ιουλίου 2020, στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων με θέμα: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Άμυνας του Κράτους του Ισραήλ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας για την προμήθεια Εξοπλισμού και Υπηρεσιών Άμυνας».

Πιο συγκεκριμένα ο ΥΕΘΑ στην ομιλία του είπε:

Η Συμφωνία αντικατοπτρίζει τις πολύ καλές σχέσεις των δύο χωρών, σε διμερές επίπεδο. Θυμίζω ότι μέχρι πρότινος οι σχέσεις, οι συμμαχικές με το Ισραήλ, επεκτείνονταν στο πεδίο διεξαγωγής ασκήσεων μεταξύ στοιχείων των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο χωρών και τελευταία, σε πιο εντατικούς ρυθμούς.

Υπήρξε και μία πιο συγκεκριμένη κίνηση με τη χρονομίσθωση εκ μέρους μας δύο μη επανδρωμένων οχημάτων UAV τύπου “Heron” από το Ισραήλ. Αυτή θα έλεγα ότι είναι η πρώτη, πιο συγκεκριμένη, κίνηση σε επίπεδο πρόσκτησης Αμυντικού Υλικού από το Ισραήλ.

Λίγα πράγματα όμως πέρα από αυτά:

Πρόσφατα προέκυψε η υπογραφή της Συμφωνίας για τον αγωγό “Eastemed”. Εκεί άνοιξε, θα έλεγα, ένας δρόμος κοινών γεωπολιτικών συμφερόντων ιδίως στο πεδίο της εκμετάλλευσης ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό αναμφισβήτητα έχει κάποιο αντίκτυπο και στο πεδίο της Αμυντικής Συνεργασίας.

Στις αρχές Ιουλίου είχαμε το ταξίδι του Πρωθυπουργού και της Κυβερνητικής Αποστολής στο Ισραήλ. Εκεί επιβεβαιώσαμε τα μεγάλα περιθώρια συνεργασίας στο πεδίο της Άμυνας και της Ασφάλειας.

Θα έλεγα, δώσαμε διαβεβαιώσεις, για εντατικοποίηση των επαφών με ισραηλινές εταιρείες στο χώρο της παραγωγής Αμυντικού Υλικού οι οποίες ενδιαφέρονται για δημιουργία συνεργασιών, συνεργειών, ακόμα και με όρους συμπαραγωγής στην Ελλάδα, σε συνεργασία με ελληνικές εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας. Να η προοπτική, σε μία πλειάδα Αμυντικού Υλικού!

Εάν δεν υπήρχαν οι περιορισμοί σε σχέση με τον κορωνοϊό, θα είχαν ήδη αρχίσει τα πρώτα ταξίδια, οι πρώτες επισκέψεις Ισραηλινών αξιωματούχων, στελεχών των εταιρειών. Θεωρώ δεδομένο από τον άλλο μήνα θα έχουμε μεγάλη κινητικότητα και συγκεκριμένες προτάσεις στο τραπέζι.

Κι εκεί υπάρχει η ειδοποιός διαφορά, που έρχεται από τη Συμφωνία την οποία καλούμαστε να κυρώσουμε σήμερα, να το επιβεβαιώσει σε επίπεδο θεσμικού πλαισίου.

Ενώ κάποτε υπήρχαν μόνο εξαγγελίες, άντε καμιά στρατιωτική άσκηση από κοινού και δηλώσεις προθέσεων, τώρα υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια στο τραπέζι, σχέδια για την μεγάλη εντατικοποίηση της συνεργασίας στο πεδίο της Άμυνας και της Ασφάλειας και ειδικά σε αυτό της αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτή η Συμφωνία λοιπόν, καθορίζει στην ουσία τις διαδικασίες και τους γενικούς όρους που θα διέπουν την προμήθεια ελληνικού ή ισραηλινών αμυντικού εξοπλισμού και υπηρεσιών Άμυνας κατά την κατάρτιση ξεχωριστών συμβάσεων προμήθειας, δηλαδή διακυβερνητικές συμβάσεις “G to G”.

Οι συμβαλλόμενοι είναι τα Υπουργεία Άμυνας των δύο χωρών και στην ουσία μπαίνει το πλαίσιο, το οποίο πρόκειται να εξειδικευτεί με συμφωνίες που πιθανότατα θα αρχίσουν να εξελίσσονται από τον άλλο μήνα.

Είναι εναρμονισμένη με την ισχύουσα νομοθεσία περί Προμηθειών, κρίνεται επωφελής για τη χώρα μας επιπλέον διότι, όπως σας είπαμε, θέτει το γενικότερο πλαίσιο για την σύναψη μελλοντικών σχέσεων “G το G”, παρέχει τη δυνατότητα επιχειρηματικής συνεργασίας και συμπαραγωγής Αμυντικού Υλικού μέσω της συμμετοχής του ενός μέρους στην παραγωγική διαδικασία που λαμβάνει χώρα στην Επικράτεια του άλλου.

Εδώ, υπάρχει εκπεφρασμένο ενδιαφέρον -όπως σας είπα- από Ισραηλινούς, να έρθουν και να συνεργαστούν με ελληνικές εταιρείες, φυσικά με προφανή την ωφέλεια και για τις δύο χώρες, αλλά και για την εγχώρια οικονομία.

Πάντα έλεγα ότι ένας πολύ σημαντικός μοχλός ανάπτυξης της εγχώριας οικονομίας είναι και η ανάπτυξη της Αμυντικής Βιομηχανίας. Μία χώρα που διαθέτει αυτές τις Ένοπλες Δυνάμεις, αυτής της ποιότητας, της ετοιμότητας, της ευρύτητας όπως η Ελλάδα, πρέπει να υποστηρίζεται από μία πολύ ενεργή αμυντική βιομηχανία.

Η δυνατότητα ανάπτυξης και εντατικοποίησης συνεργασιών με αντίστοιχες του Ισραήλ, νομίζω ότι μπορεί να δώσει μεγάλη ώθηση στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, κατ’ επέκταση και στην εγχώρια οικονομία σε δύσκολους καιρούς όπως ξέρετε όλοι.

Είναι επωφελής επίσης διότι απαγορεύει ρητά τη σύναψη συμβάσεων Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων.

Είναι επωφελής, διότι προβλέπει τη διασφάλιση κρατικής ποιότητας μέσω της τήρησης ίδιων διαδικασιών ελέγχου για όλες τις παραμέτρους που σχετίζονται με την προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού εκ μέρους του πωλητή, σαν να αφορά (η προμήθεια αυτή) στις δικές του Ένοπλες Δυνάμεις. Αφού εγγυάται ο πωλητής όσον αφορά στη διασφάλιση της ποιότητας και της διαδικασίας, ωφελείται ο αγοραστής.

Είναι επωφελής διότι θεσπίζει δυνατότητα εκ νέου συμφωνίας σχετικά με τον καθορισμό καινούργιων χρονοδιαγραμμάτων σε περίπτωση καθυστερημένης εκπλήρωσης, απαλλάσσοντας τελικά τους συμβαλλόμενους από τυχόν ποινικές ρήτρες.

Όσοι έχουν ασχοληθεί με τα Εξοπλιστικά γνωρίζουν πόσο, θα έλεγα, «υπονομευτική» σε όλο το πλαίσιο συνεργασίας είναι αυτή η επιβολή ποινικών ρητρών σε περίπτωση κάποιας καθυστέρησης στο χρονοδιάγραμμα εκπλήρωσης σύμβασης.

Στο παρελθόν το έχουμε ζήσει και το έχουν πληρώσει οι Ένοπλες Δυνάμεις με συμφωνίες που είχαν συναφθεί και εξοπλιστικά αμυντικά συστήματα που ήταν να παραληφθούν. Εδώ υπάρχει ρητή συμφωνία ότι μπορεί πραγματικά να αλλάξει αυτό το χρονοδιάγραμμα και να μην έχουμε αυτή την καθυστέρηση γραφειοκρατικής φύσεως και ιδίως την «δηλητηρίαση» αυτής της σχέσης μέσα από την επιβολή ποινικών ρητρών.

Διασφαλίζεται επίσης η συνεχής υποστήριξη που παράσχει ο πωλητής στον αγοραστή για όλο τον Αμυντικό Εξοπλισμό, ειδικά σε περιόδους έντασης ή κρίσης κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας των μερών και επιπλέον, προστατεύονται οι παραγωγοί του Αμυντικού Υλικού ή των υπηρεσιών ως προς τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που εκείνοι απολαμβάνουν με αποτέλεσμα να αποτραπεί η παράνομη χρήση τους από τρίτους.

Επομένως είναι μία αρκετά επεξεργασμένη Συμφωνία η οποία βάζει ένα γενικό πλαίσιο, το οποίο θα τεθεί σε εφαρμογή στο επόμενο στάδιο εντατικοποίησης της στρατηγικής σχέσης, όταν θα έχουμε συγκεκριμένες επαφές και ανάπτυξη συνεργειών αλλά και συνεργασιών μεταξύ ισραηλινών και ελληνικών εταιρειών.

Βάζουμε ένα πλαίσιο με αυτή τη Συμφωνία, που θυμίζω είχε συναφθεί το Νοέμβριο του 2016 και καλώς, προκειμένου να εφαρμοστεί στην πράξη, όχι σε επίπεδο εξαγγελιών αλλά σε επίπεδο συγκεκριμένων ενεργειών που είναι επί θύραις, αυτή η Αμυντική Συνεργασία. Και νομίζω ότι μόνο ωφελημένη θα μπορούσε να βγει η Ελλάδα από αυτή την εξέλιξη.

Όπως σας είπα, το πρόσφατο ταξίδι του Πρωθυπουργού και της Κυβερνητικής Αποστολής στο Ισραήλ κατέστησε σαφές ότι επίκειται σειρά επαφών και εκδήλωση ενδιαφέροντος και για στοιχεία της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας με όρους συνέργειας.

Νομίζω ότι όλες και όλοι καταλαβαίνουμε ότι η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία στην κατάσταση που είναι, χρειάζεται τέτοιου είδους προτάσεις για συνεργασίες, συνέργειες και με όρους συμπαραγωγής Αμυντικού Υλικού στην Ελλάδα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εγχώρια οικονομία..

 

«Οι ΗΠΑ μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια Ερντογάν»