Τουρκία: Εργαλειοποιεί τον covid-19 όπως τους πρόσφυγες στον Έβρο, για να αποκομίσει γεωπολιτικά ωφέλη καλλιεργώντας τον φόβο στα άλλα κράτη


Τουρκία: Εργαλειοποιεί τον covid-19 όπως τους πρόσφυγες

Τουρκία: Εργαλειοποιεί τον covid-19 όπως τους πρόσφυγες Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη στο tacticsinstitute.com

Μια «μαύρη τρύπα» έχει δημιουργήσει η Τουρκία στην δημόσια υγεία γύρω από την αντιμετώπιση του Κορονοϊού με την καθυστερημένη λήψη μέτρων. Πρόκειται άραγε για απλή καθυστέρηση λήψης μέτρων ή για μια πάγια τουρκική τακτική εργαλειοποίησης κάθε ευκαιρίας ώστε να επιτύχει μέσα από τον φόβο και την απειλή γεωπολιτικά ωφέλη;

Η τουρκική ηγεσία για μια ακόμα φορά επέλεξε αρχικά την απραξία και στην συνέχεια τη λήψη μέτρων τα οποία από την διεθνή κοινότητα δεν θεωρούνται επαρκή. Αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη. Η τουρκική ηγεσία είναι διαβόητη διεθνώς για τη συχνά εκβιαστική τακτική με την οποία προσεγγίζει τον έξω κόσμο.

Στην Ελλάδα και την Κύπρο ασκεί «σκληρή ισχύ» με καθημερινές παραβιάσεις του FIR και των θαλασσίων συνόρων, γκρίζες ζώνες, εισβολή, εποικισμός, παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις.

Στην Συρία κατ’ αναλογία με διαδοχικές εισβολές Operation Olive Branch (2018),

Operation Peace Spring (2019) και την επιβολή ζώνης ασφαλείας.

Η Τουρκία με την επιθετική της συμπεριφορά τόσο στην Ελλάδα και την Κύπρο, όσο και στην Συρία, φαίνεται να επιχειρεί να δημιουργήσει γύρω της έναν χώρο που να μπορεί να ελέγχει μέσω της αποδόμησης των κρατών που γειτνιάζουν με τα σύνορά της.

Συμπληρωματικά με την παραδοσιακή απειλή, και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις επιδίδεται σε τακτικές soft power και hybrid war, εργαλειοποιώντας κάθε προσφερόμενο μέσο, όπως τα media στα οποία η τουρκική κυβέρνηση ασκεί πλήρη έλεγχο.

Ένα από τα εργαλεία ήπιας ισχύος είναι και οι πρόσφυγες, ιδιαίτερα μετά τη συμφωνία που έκανε με την ΕΕ για φιλοξενία περίπου 4 εκ Συρίων σε τουρκικό έδαφος.

Έχοντας βαθιά γνώση της τουρκικής στρατηγικής την οποία κλήθηκε να εφαρμόσει για χρόνια μέσα από την διπλωματική του θέση στην Αθήνα, ο Halis Tunc, πρώην ναυτικός ακόλουθος της Τουρκίας στην ΑΘήνα, ο οποίος ζει εξόριστος στην Ολλανδία, εξηγεί στην γερμανική Die Welt, ότι ο πρόεδρος Ερντογάν από την ώρα που συμφωνούσε με την Ευρώπη για την υποδοχή 4 εκ. Σύρων προσφύγων, σχεδίαζε να τους χρησιμοποιήσει ως μέσο πίεσης σε βάρος της Ευρώπης.

Και την πίεση αυτή, πέραν των φραστικών απειλών του προέδρου Ερντογάν τα προηγούμενα χρόνια, την έκανε πράξη στις 29 Φεβρουαρίου 2019, όταν αιφνιδιαστικά αλλά και ιδιαίτερα οργανωμένα, μετέφερε πρόσφυγες στα ευρωπαϊκά σύνορα, στον Έβρο.

Μέσα σε ελάχιστες ώρες η Τουρκία συγκέντρωσε στα χερσαία σύνορα με την Ελλάδα στην περιοχή δυτικά της Κωνσταντινούπολης χιλιάδες μετανάστες, μέσω μηχανισμού που υποστηρίχθηκε από το ίδιο το κράτος.

Αφορμή στάθηκαν τα ρωσικά αεροπορικά πλήγματα στην Συρία που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 33 Τούρκων στις 28 Φεβρουαρίου 2020.

Η Άγκυρα έκανε απλά πράξη τις απειλές που είχε διατυπώσει ξεκάθαρα ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμαν Σοϊλού τον περασμένο Οκτώβριο, σε συνάντησή του με Έλληνα υπουργό: «Θα σας στείλω είχε πει τότε ο κ. Σοϊλού, 25.000 το Σάββατο, 50.000 την Κυριακή και 75.000 τη Δευτέρα».

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές από την Ελλάδα, μόνο στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο την περίοδο από τις 06.00 το πρωί του Σαββάτου 29 Φεβρουαρίου έως τις 06:00 της Δευτέρας 16 Μαρτίου, εμποδίστηκε η παράνομη είσοδος στη χώρα σε 52.541 περιπτώσεις, ενώ είχαν συλληφθεί 410 άτομα.

Στις 27 Μαρτίου 2020 τα ξημερώματα, οι τουρκικές δυνάμεις απομάκρυναν τους πρόσφυγες προς άγνωστη ακόμα κατεύθυνση και παρέδωσαν στις φλόγες τον καταυλισμό που είχε δημιουργηθεί για ένα μήνα.

Σύμφωνα με τον Halic Tunc ο λόγος για τον οποίο ο πρόεδρος Ερντογάν στέλνει τους μετανάστες στον Έβρο και όχι στο Αιγαίο είναι «να πλήξει την Ελλάδα και την ΕΕ με δραματικές εικόνες συγκρούσεων που θα κάνουν το γύρο του κόσμου».

«Ο τούρκος πρόεδρος προσπαθεί με τη στρατηγική του στον Έβρο να εκβιάσει τους Ευρωπαίους για να λάβει περισσότερα δις, ενώ παράλληλα ελπίζει να δημιουργήσει, με την στήριξή τους, ζώνη ασφαλείας στη Συρία κοντά στα τουρκοσυριακά σύνορα», υπογραμμίζει ο Halis Tunc.

Η λογική του Ερντογάν φαίνεται ότι βασίζεται κυρίως στην αποδόμηση του όποιου αντιπάλου, χωρίς να έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση και κυρίως χωρίς την χρήση παραδοσιακών στρατιωτικών μέσων.

Με βάση αυτό κάθε προσφερόμενο εργαλείο που εξυπηρετεί τον σκοπό, χρησιμοποιείται.

Η αποδόμηση είναι αρκετά αποτελεσματική για να επιτύχει τη ζημία που έχει σχεδιάσει.

Αναφορικά με την Ελλάδα η επιδίωξή του μέσω της εργαλειοποίησης των προσφύγων είναι να δημιουργήσει ασάφεια στην κρατική οντότητα και την κυριαρχία της στα χερσαία εδάφη που γειτνιάζουν με την Τουρκία. Τα εναέρια και θαλάσσια σύνορα ούτως ή άλλως τα αμφισβητεί με «σκληρή ισχύ» για πολλά χρόνια.

Είναι χαρακτηριστικές άλλωστε τα τελευταία χρόνια οι μεγάλης κλίμακας ναυτικές ασκήσεις που εκτελεί στο Αιγαίο με το όνομα «Mavi Vatan» (γαλάζια πατρίδα) κάτι που παραπέμπει σε θαλάσσια κυριαρχία.

Ο καθηγητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Κωνσταντίνος Γρίβας θυμίζει ότι αυτό που συμβαίνει στα ελληνοτουρκικά σύνορα μοιάζει επικίνδυνα με την “Πράσινη Πορεία” (Marcha Verde) που εφάρμοσε ο βασιλιάς Χασάν ο Β΄ του Μαρόκου το 1975 έτσι ώστε να κατακτήσει την Ισπανική Σαχάρα.

350.000 «αμαχοι», την 6η Νοεμβρίου του 1975, προήλασαν άοπλοι “ειρηνικά” μέσα στην Ισπανική Σαχάρα, συνοδευόμενοι από περίπου 20.000 στρατιώτες, ανατρέποντας τις ισπανικές στρατιωτικές δυνάμεις που διατάχθηκαν να μην πυροβολήσουν εναντίον των “αμάχων”.

Αποτέλεσμα ήταν το Μαρόκο να καταφέρει να επιτύχει τους σκοπούς του και στις λεγόμενες Συμφωνίες της Μαδρίτης της 14ης Νοεμβρίου 1975 να μοιράσει τα εδάφη της Ισπανικής Σαχάρας με την Μαυριτανία.




Προηγούμενο άρθροΚορονοϊός ΗΠΑ: Πάνω από 1.200 νεκροί σε 24 ώρες
Επόμενο άρθροΠΟΜΕΝΣ – ΕΣΠΕΕΘ: 9 αναπάντητα ερωτήματα για τις εκλογές
Γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Άργος. Εργάστηκε πάνω από 20 χρόνια ως δημοσιογράφος κυρίως σε εφημερίδες, καλύπτοντας το στρατιωτικό ρεπορτάζ. Έχει καλύψει ειδησεογραφικά τον πόλεμο στην Σομαλία, την κρίση στην Ουκρανία και την κρίση στα Σκόπια με την απόσχιση από την Γιουγκοσλαβία. Το 2015 -2016 ήταν βασικός συντάκτης στο onalert.gr. Από τον Σεπτέμβριο του 2017 δημιούργησε το Armyvoice.gr. Είναι ενεργό μέλος της ΕΣΗΕΑ από το 1998. Εκλέχθηκε δυο φορές εκπρόσωπος των συντακτών του Εθνους στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Δημοσιογραφία. Στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται τα Social Media ως περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από το χάος και την πολυπλοκότητα. Έχει επίσης ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Λειψών, για την έμπρακτη υποστήριξή της στην ακριτική Ελλάδα. Είναι επίσης μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Ιστορίας (ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ).