Πτώση Ελικοπτέρου στον Πόρο: Στον αέρα η Διερεύνηση – Δεν υπήρχαν διερευνητές για να αποτυπώσουν τα στοιχεία τις κρίσιμες πρώτες ώρες

Γράφει ειδικός συνεργάτης

Τα αεροπορικά ατυχήματα είναι διαπιστωμένο πως ελκύουν με ένα τρόπο μαγικό το ενδιαφέρον του κοινού. Όμως δεν είναι κτήμα του κοινού η γνώση για τα βήματα που ακολουθεί η αεροπορική κοινότητα για να γίνεται συνεχώς καλύτερη.

Υπάρχουν λοιπόν δύο έρευνες: η πρώτη Δικαστική μιας και υπάρχουν θάνατοι και βλάβη-ζημία στην περιουσία δύο οργανισμών.

Σε αυτή την πρώτη είναι φυσιολογικό να αναζητούνται τα σφάλματα (το ανθρώπινο λάθος, αν στοιχειοθετείται) και με αυτό να υφίσταται κολασμός και καταδίκη, είτε σε ποινική είτε σε αστική δίκη.

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διαφορετική που δεν σχετίζεται άμεσα με την νομική διαδικασία και αποσκοπεί μόνον στην έκδοση συστάσεων ασφαλείας που θα προάγουν την ασφάλεια των πτήσεων και μόνο.

Αυτή την δεύτερη διαδικασία (της διερεύνησης για λόγους ασφαλείας πτήσεων) την διενεργεί με βάση τις προβλέψεις του παραρτήματος 13 του ICAO,

τον Ευρωπαϊκό κανονισμό ΕΕ 996/2010 και τον Ν.2912/2001 η λεγόμενη ΕΔΑΑΠ ( Επιτροπή Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων) που σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα οφείλει να είναι απολύτως ανεξάρτητη αρχή, τουλάχιστον ιδίου επιπέδου με την ΥΠΑ.

Κανονικά λοιπόν διερευνητές, με τον επικεφαλή της διερεύνησης, οφείλουν με βάση τον νόμο να βρεθούν στον τόπο του ατυχήματος στον συντομότερο χρόνο που μπορούν (στο συγκεκριμένο ατύχημα εντός 3-4 ωρών το πολύ).

Με την εμφάνιση τους στην περιοχή ο επικεφαλής της διερεύνησης θα αναλάμβανε να δώσει οδηγίες και θα ζητούσε την συνδρομή της Αστυνομίας και του Λιμενικού για να απαγορέψουν την πρόσβαση στην περιοχή των συντριμμίων,

να εμποδίσουν την μετακίνηση τους, ή την αφαίρεση τμημάτων τους που θα μετέβαλλαν τα στοιχεία της διερεύνησης (άρθρο 10 Ν.2912/2001).

Η πρώτη μέριμνα είναι η απομάκρυνση τυχόν τραυματιών ή και σωρών και στην συνέχεια γίνεται καταγραφή σε ένα σκαρίφημα των σημείων και των αποστάσεων που βρέθηκαν τα συντρίμμια καθώς και ο προσανατολισμός τους με σκοπό να διαπιστωθεί η μηχανική και η κινηματική του ατυχήματος.

Παράλληλα λαμβάνονται και φωτογραφίες και όταν τελειώσουν όλα αυτά τότε ο διερευνητής επικεφαλής αποδεσμεύει τα συντρίμμια και ελευθερώνεται η περιοχή, στην περίπτωσή μας για ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Στην περίπτωσή μας έπρεπε να βρεθεί και το σημείο επαφής στα καλώδια και όλα τα βασικά και κύρια τμήματα του ελικοπτέρου. Όλα αυτά είναι αναγκαία για να μπορεί το πόρισμα της διερεύνησης να είναι σοβαρό και αξιόπιστο.

Το πόρισμα σύμφωνα με τις προβλέψεις της διεθνούς νομοθεσίας που το προβλέπει πρέπει να είναι ουδέτερο ως προς τις κρίσεις του και να μην κατηγορεί τους εμπλεκόμενους(πιλότο, κλπ).

Δημοσιογραφικές μας πληροφορίες λένε πως στην περιοχή του ατυχήματος την ημέρα που αυτό συνέβη, δεν βρέθηκαν διερευνητές, ούτε μέχρι τις πρώτες ώρες της επομένης , ενώ όλοι μας γίναμε μάρτυρες της δράσης του Λιμενικού Σώματος να ανασύρει και τα συντρίμμια.

Από την άλλη σταχυολογώντας τα πορίσματα της ΕΔΑΑΠ του παρελθόντος και αναζητώντας ατυχήματα με ελικόπτερα που είχαν πέσει σε καλώδια διαπιστώνει κανείς πως στην ουσία δεν απευθύνουν συστάσεις ασφαλείας για την αποτροπή άλλων τέτοιων ατυχημάτων.

Αντίθετα αν αναζητήσει κανείς τις αντίστοιχες συστάσεις ασφαλείας της Αυστραλιανής Επιτροπής Ατυχημάτων (ATSB) θα διαπιστώσει:

Την υποχρεωτική εισαγωγή συστήματος κοπτήρων καλωδίων (wire cutters) στα ελικόπτερα που πετούν σε χαμηλά ύψη και σε μη αδειοδοτημένες περιοχές.

Την εισαγωγή ενός προγράμματος ασφαλείας των ενεργών ηλεκτρικών γραμμών που προβλέπει αφενός την πλήρη ενημέρωση των πιλότων στην αναγνώριση την ηλεκτρικών γραμμών και συστημάτων.

Το παραπάνω πρόγραμμα επιβάλλει στον ιδιοκτήτη του κάθε δικτύου την υποχρέωση να σημάνει τα καλώδια που θα του ζητηθούν είτε από ένα πιλότο, μια αεροπορική εταιρεία ή ακόμη και τον ιδιοκτήτη ενός αγροτεμαχίου.

Στην Αυστραλία έχει εισαχθεί συγκεκριμένο πρότυπο (AS3891-2) με όλες τις προβλέψεις για αποστάσεις με τις οποίες τοποθετούνται κολώνες και γενικά όλα τα νόμιμα τεχνικά χαρακτηριστικά τους που προβλέπουν και την σήμανσή τους.

Στην χώρα μας από την μία ο Πρόεδρος της ΕΔΑΑΠ και τα μέλη της διορίζονται πλέον με απλή απόφαση Υπουργού, ενώ στο παρελθόν αυτό γινόταν με απόφαση της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής.

Το γεγονός πως μέχρι σήμερα ουδέποτε γράφτηκε μια σημαντική σύσταση ασφαλείας για την αποφυγή ατυχημάτων σε καλώδια πρέπει να μας προβληματίσει και ευθέως φέρει σε δοκιμασία την παλαιότερη πεποίθηση που ίσχυε για την Πολεμική Αεροπορία : «Οι ουρανοί είναι δικοί μας».

Όπως όλοι μας διαπιστώσαμε η ΕΔΑΑΠ υπό την ηγεσία του απελθόντα Προέδρου της έπραξε το καθήκον της και 15 μήνες πριν το τελευταίο ατύχημα συνέστησε στον ιδιοκτήτη και ελέγχοντα του ηλεκτρικού δικτύου, την σήμανση των συγκεκριμένων καλωδίων. Εκείνος απάντησε: «Και οι ουρανοί είναι δικοί μας».

Η ΕΔΑΑΠ αισίως κλείνει 18 χρόνια ύπαρξης και λειτουργίας και τα γεγονότα δείχνουν πως είτε συγκροτήθηκε και έμεινε αδύναμη, είτε κανείς ακόμη δεν ενδιαφέρθηκε να μεριμνήσει ώστε η συγκεκριμένη υπηρεσία να εκτελεί το καθήκον της στο ακέραιο και να μας προβάλλει με το έργο της στο εξωτερικό.

Το πόρισμα του συγκεκριμένου ατυχήματος μάλλον δεν θα είναι καλό.

«Οι ΗΠΑ μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια Ερντογάν»