Μιχαλάκης Παρίδης: Τιμάται από το Μουσείο Αγώνος ο ήρωας της ΕΟΚΑ – Τον Αύγουστο παρουσιάζεται η γραφομηχανή του που έγραφε τις προκηρύξεις

Το Μουσείο Αγώνος ΕΟΚΑ, αποσκοπώντας στην ανάδειξη ιστορικών τεκμηρίων που δεν αποτελούν τμήμα της μόνιμης έκθεσης του,

ανακοινώνει την παρουσίαση μιας φορητής γραφομηχανής που χρησιμοποιούσε ο ήρωας τομεάρχης της ΕΟΚΑ 1955-1959 Μιχαλάκης Παρίδης.

Η περιοδική αυτή έκθεση πραγματοποιείται εξ αφορμής της συμπλήρωσης 61 χρόνων από τον θάνατο του ήρωα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με τις βρετανικές αποικιακές δυνάμεις (27 Αυγούστου 1958).

Η έκθεση θα διαρκέσει από την 1η έως τις 30 Αυγούστου 2019.

Εκτός από την αναφορά στον ηρωικό θάνατο του Μιχαλάκη Παρίδη, το εν λόγω ιστορικό τεκμήριο συντελεί στην κατανόηση ενός από τα στάδια (συγγραφή – αναπαραγωγή – διανομή)

που περιλάμβανε η διαδικασία παραγωγής επαναστατικών προκηρύξεων από την ΕΟΚΑ, μέσω των οποίων η οργάνωση κάλυπτε την ανάγκη της για επικοινωνία με τον ελληνικό κυπριακό πληθυσμό

όχι μόνο για να διαβιβάζει τις θέσεις της αλλά και για την αντιμετώπιση της βρετανικής προπαγάνδας.

Υπενθυμίζουμε ότι το Μουσείο είναι ανοιχτό για το κοινό Δευτέρα-Παρασκευή, 08:00-14:30 και η είσοδος είναι δωρεάν.

Μιχαλάκης Παρίδης: Ο ήρωας τομεάρχης της ΕΟΚΑ 1955-1959

Ο Μιχαλάκης Παρίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και το Λύκειο Λάρνακας και εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου.

Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και την ΠΕΟΝ, δυο οργανώσεων, από τις οποίες είχαν στρατολογηθεί οι πρώτοι πυρήνες της ΕΟΚΑ.

Διετέλεσε τομεάρχης της επαρχίας Λάρνακας, εκτός από την πόλη, και αρχηγός ανταρτικής ομάδας της περιοχής Λάρνακας.

Την 1η Απριλίου 1955 έδρασε επικεφαλής της ομάδας “Άρης”, η οποία με τα μέλη της ομάδας “Κρόνος” έκαμαν βομβιστική επίθεση εναντίον της αίθουσας συνεδριάσεων του Δικαστηρίου Λάρνακας.

Συνελήφθη την ίδια νύκτα με άλλους τέσσερις συναγωνιστές του και καταδικάστηκε σε επταετή φυλάκιση.

Στις 12 Δεκεμβρίου 1957 δραπέτευσε από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου είχε υποβληθεί σε εγχείρηση.

Η δραπέτευση επιτεύχθηκε με τη βοήθεια της νοσοκόμας του, η οποία τον προμήθευσε με σχοινί και γάντια, παρά τα πολύ αυστηρά μέτρα φρούρησής του.

Μετά τη δραπέτευσή του κατέφυγε στην περιοχή της Αγλαντζιάς για λίγες μέρες, προτού προωθηθεί στην περιοχή της Λάρνακας, όπου ο Διγενής του ανέθεσε την ευθύνη τού εκτός πόλης τομέα.

Σε λίγο χρονικό διάστημα κατόρθωσε να ανασυντάξει τις ομάδες των χωριών του τομέα του και να αποσπάσει τα συγχαρητήρια του Διγενή για την πλούσια δράση την οποία ανέπτυξε.

Είχε εγκαταστήσει το αρχηγείο του αρχικά στο σπίτι του Ανδρέα Σουρουκλή στους Τρούλλους, το οποίο κρατούσε μυστικό ακόμα και από τους αντάρτες του.

Αρχές του Απρίλη του 1958 μετακινήθηκε στις Αγγλισίδες. Στις 15 Ιουλίου 1958 πήγε στη Σκαρίνου και μέσω της Μονής Αγίου Μηνά έφθασε στο κρησφύγετο “Φλόγα”, όπου ήταν εγκαταστημένη τετραμελής ανταρτική ομάδα.

Τον ίδιο μήνα εγκατέστησε το αρχηγείο του στη Βάβλα. Εκεί, στις 17 Αυγούστου, κυκλωμένος από Άγγλους στρατιώτες, υπέγραψε με το αίμα του τη δική του διακήρυξη πως

«Οι αγωνιστές της ελευθερίας δεν παραδίδονται. Νικούν ή πεθαίνουν».