Νόμος περί εξοπλισμών: Η κυβέρνηση δεν τόλμησε

Νόμος περί εξοπλισμών: Μένει στα αζήτητα – Η κυβέρνηση δεν τόλμησε να ψηφίσει – Τα προβλήματα οξύνονται καθώς ο προηγούμενος νόμος είναι τροχοπέδη

Από πέρυσι τον Σεπτέμβριο, στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης έχει προαναγγελθεί ότι η κυβέρνηση επρόκειτο να αλλάξει τον περίφημο νόμο Βενιζέλου για τις προμήθειες, καθώς αποτελεί τροχοπέδη στο 65% των συμβάσεων.

Το νομοσχέδιο δημοσιεύτηκε τελικά τον Δεκέμβριο στη διαβούλευση και έκτοτε αγνοείται η τύχη του.

Το ερώτημα βέβαια είναι τι σκοπούς εξυπηρετεί αυτή η καθυστέρηση και γιατί ένας έτοιμος νόμος δεν πέρασε από την Βουλή, με αποτέλεσμα πλέον να είναι ευνόητο ότι δεν θα απασχολήσει την παρούσα Βουλή,

ενώ θα πάρει καιρό η κατάρτιση ενός νέου νόμου από τη νέα κυβέρνηση, με σοβαρές επιπτώσεις στις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, που δεν μπορούν να αφοράσουν ανταλλακτικά!

Υπενθυμίζουμε ότι κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην ΔΕΘ ο Διευθυντής της ΓΔΑΕΕ Κυριάκος Κυριακίδης είχε αναφερθεί στον νόμο, λέγοντας τα ακόλουθα:

Εδώ και αρκετά χρόνια οι προμήθειες γίνονται βάσει του νόμου 3978, ένας νόμος που στόχευε στην διαφάνεια αλλά στην πράξη απεδείχθη τροχοπέδη στις προμήθειες,

καθ΄ όσον οι διαγωνισμοί που έχουν προκηρυχτεί απέτυχαν σε ποσοστό 65% με κύριο αίτιο τις προβλεπόμενες από τον νόμο υπερβολικά πολύπλοκες διαδικασίες και απαιτήσεις.

Αυτό τελικά λειτούργησε ανάστροφα και δημιούργησε χώρο εισβολής διαμεσολαβητών.

στον υπό κατάρτιση νόμο περιλαμβάνεται ιδιαίτερη πρόβλεψη για τα ερευνητικά προγράμματα που θα θεραπεύει την μέχρι τώρα εσφαλμένη αντιμετώπιση των ερευνητικών προγραμμάτων ως «προμήθεια».

Οι επιχειρησιακές αμυντικές απαιτήσεις είναι αυτές που επηρεάζουν κυρίαρχα την ανάπτυξη της αμυντικής μας βιομηχανίας γι αυτό και θεωρώ ότι πολύ πετυχημένα επέλεξε αυτό τον τίτλο, της παρούσης συζήτησης, η LM.

Οι επιχειρησιακές αυτές απαιτήσεις στρατηγικά εκφράζονται μέσα από ένα πολυετές πρόγραμμα προμήθειας κύριου υλικού το οποίο δυστυχώς λόγω των οικονομικών περιορισμών που μας είχαν τεθεί τα τελευταία χρόνια, δεν υπάρχει.

Η δυνατότητα δημιουργίας ενός προγραμματισμού προμηθειών τουλάχιστον δεκαετίας θα δείξει τον δρόμο στην βιομηχανία για το που, πόσο και πως θα επενδύσει».