29 Απριλίου 1429: Η Ιωάννα της Λωραίνης φθάνει στην Ορλεάνη για να την ελευθερώσει από την πολιορκία των Άγγλων.

Η πολιορκία της Ορλεάνης (1428-1429) ήταν ένα γεγονός ορόσημο για την έκβαση του εκατονταετούς πολέμου μεταξύ της Γαλλίας και της Αγγλίας.

Αυτή η μάχη ήταν η πρώτη μεγάλη νίκη της Ιωάννας της Λωραίνης και η πρώτη μεγάλη γαλλική επιτυχία στον πόλεμο.

Η πόλη είχε στρατηγική και παραστατική συμμαχία και για τις δύο αντίπαλες παρατάξεις.

Σε περίπτωση πτώσης της Ορλεάνης στον αγγλικό ζυγό το μονοπάτι για την κατάκτηση της Γαλλίας θα ήταν ανοιχτό για τον Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας.

Για μισό χρόνο όλα έδειχναν ότι η Αγγλία θα κυριαρχούσε αλλά η πολιορκία κατέρρευσε εννέα μέρες μετά τον ερχομό της Ιωάννας της Λωραίνης.

Η Ιωάννα της Λωραίνης ή Ζαν ντ’Αρκ (Jeanne d’Arc, γνωστή και ως Παρθένος της Ορλεάνης, 6 Ιανουαρίου 1412 – 30 Μαΐου 1431)

ήταν Γαλλίδα ηρωίδα επικεφαλής των Γαλλικών στρατευμάτων στον Εκατονταετή Πόλεμο κατά των Άγγλων στην Γαλλία.

Σε ηλικία 13 ετών είδε στον κήπο του πατρικού σπιτιού της το πρώτο από τα οράματά της, όπου παρουσιαζόταν ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, η Αγία Μαργαρίτα και η Αγία Αικατερίνη

και την καλούσαν να δράσει προκειμένου να απαλλάξει τη Γαλλία από την ταπείνωση που της είχαν επιβάλει οι Άγγλοι με τη Συνθήκη του Τρουά

στην πιο κρίσιμη φάση του Εκατονταετούς πολέμου, και να βοηθήσει τον διάδοχο του γαλλικού θρόνου Κάρολο Z΄ να επανακτήσει το στέμμα.

Όμως, μόνο το 1429, αφού υπερνίκησε πολλές δυσκολίες, η Ιωάννα κατόρθωσε να γίνει δεκτή από τον Κάρολο

και να πάρει την άδεια να ηγηθεί μιας μικρής στρατιωτικής δύναμης που είχε συγκροτηθεί για να ενισχύσει την Ορλεάνη,

μία από τις λίγες πόλεις που είχαν μείνει πιστές στον διάδοχο, την οποία πολιορκούσαν οι Άγγλοι.

Μετά την απελευθέρωση της Ορλεάνης, η Ιωάννα συνόδευσε τον Κάρολο στις κατοπινές επιχειρήσεις του απελευθερωτικού πολέμου (Τουρ, Οσέρ, Τρουά) έως την είσοδο στη Ρενς,

όπου ο δελφίνος στέφθηκε επίσημα βασιλιάς (17 Ιουλίου 1429).

Αφού τραυματίστηκε κάτω από τα τείχη του Παρισιού, η Ιωάννα αιχμαλωτίστηκε σε μια επιχείρηση κοντά στην Κομπιένη από στρατιώτες του δούκα Φίλιππου της Βουργουνδίας (Μάιος 1430), ο οποίος την παρέδωσε στους Άγγλους.

Στη Ρουέν δικάστηκε από εκκλησιαστικό δικαστήριο, που το είχε ορίσει το πανεπιστήμιο του Παρισιού και ενεργούσε σύμφωνα με τις διαταγές των Άγγλων.

Κατηγορήθηκε για «κοντή κόμη», ότι «ντυνόταν με ανδρικά ρούχα», για «μαγεία» και ως αιρετική επειδή «ισχυριζόταν ότι ήταν απευθείας υπόλογη στον Θεό»

και καταδικάστηκε να καεί ζωντανή (auto da fe) ως αιρετική.

Την ώρα που καιγόταν ζήτησε να σηκώσουν το σταυρό για να μπορεί να τον δει μέσα από τις φλόγες.

Κατά την εκτέλεσή της μόνο ένας Άγγλος στρατιώτης τόλμησε να φωνάξει «Είμαστε χαμένοι, κάψαμε μια αγία».

Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, όταν η Γαλλία είχε πια κερδίσει τον πόλεμο και αναγνώρισε τη συμβολή της Ζαν ντ’ Αρκ στους νικηφόρους αγώνες,

ένα νέο εκκλησιαστικό δικαστήριο αποκατέστησε την τιμή της Παρθένας της Ορλεάνης,

η οποία στις 16 Μαΐου 1920 ανακηρύχθηκε αγία από την Καθολική Εκκλησία, ενώ ανακηρύχθηκε Αγία και προστάτιδα της Γαλλίας.



Στείλε μας τις δικές σου απόψεις για στρατιωτικά θέματα που σε απασχολούν στο armyvoicegr@gmail.com