Αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ: Τι συμβαίνει και ανησυχούν οι ναύαρχοι; Επιστολή Γκορτζή στον Αρχηγό ΓΕΝ για το πλοίο σύμβολο του αγώνα κατά της δικτατορίας

Λένε ότι δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Έτσι και η ανοιχτή επιστολή του Ναυάρχου Κωστή Γκορτζή προς τον αρχηγό ΓΕΝ μάλλον δεν είναι έκπληξη και κρύβει παρασκήνιο για την «εξαφάνιση» του θρυλικού πλοίου από τον Φλοίσβο, για μεγάλο διάστημα.

Ανοικτή επιστολή στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Αντιναύαρχο Νικόλαο Τσούνη Π.Ν

Κύριε Ναύαρχε,

εξ αρχής διευκρινίζω ότι η παρούσα ουδεμία νύξη έστω προσωπικής προβολής έχει ως αιτία υποβολής της. Την υποβάλλω ως έφεδρο στέλεχος του Πολεμικού Ναυτικού και ως απλός πολίτης.

Στις 14-10-2018, δημοσίευμα στην εφημερίδα Real News του δημοσιογράφου Δημαρά οποίος εμμέσως πλην σαφώς απέδιδε σε ανώτατο απόστρατο αξιωματικό
την άποψη ότι η συμβολή του ΒΕΛΟΣ στο Κίνημα του Ναυτικού είναι μύθος.

Το δημοσίευμα αυτό σε συνδυασμό με την απόσυρση του πλοίου από το Ναυτικό Πάρκο
Φλοίσβου και την μη επαναφορά του μετά το τέλος των εργασιών συντηρήσεώς του που ολοκληρώθηκαν εδώ και καιρό στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας

μου δημιούργησε εύλογες απορίες για το ποιός και γιατί μεθοδεύει την εξαφάνιση του πλοίου από το προσκήνιο.

Προσπαθώντας να διευκρινίσω τα …αδιευκρίνιστα, πληροφορήθηκα τις θέσεις κάποιων, με ισχυρή επιρροή επί των πάντων, ως εξής:

α. Το ΒΕΛΟΣ δεν έχει καμμιά θέση δίπλα στον ΑΒΕΡΩΦ λόγω τεράστιας διαφοράς ιστορικής σημασίας και αν είναι να πάει κάπου, ας πάει στον Πόρο…

β. Ο Παππάς δεν φέρθηκε σωστά στα στελέχη του Κινήματος μετά την “μεταπολίτευση” και κακώς προβάλλεται ανισομερώς σε σχέση με τους υπόλοιπους Κινηματίες.

Επ’ αυτών επιτρέψτε μου ορισμένες σκέψεις όπως:

α. Σωστά το ΑΒΕΡΩΦ θεωρείται πλοίο σύμβολο της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και σωστά προβάλλεται η δράση του στους Βαλκανικούς Πολέμους. Η μοναδική εξ άλλου σπουδαία σελίδα στην ιστορία του.

Όμως και η ιστορία του ΑΒΕΡΩΦ δεν έχει μόνο άσπρες σελίδες.

Θα έλεγα ότι το πλοίο κουβαλάει επάνω του όλη την ιστορία της Νέας Ελλάδας με τα καλά και τα άσχημά της.

Πέρα από την ένδοξη δράση του, το πλοίο καμάρι του Στόλου προσάραξε δύο φορές στα ρηχά, μία στην Αγγλία και μία στη Θεσσαλονίκη.

Το πλοίο συμμετείχε στον διχασμό, ο ίδιος ο Κουντουριώτης αποδέχθηκε τον ρόλο του Αντιβασιλέως.

Το πλήρωμα του πλοίου στασίασε τόσο στο παρθενικό του ταξίδι όσο και στην “ανταρσία” του ΕΛΑΝ το ’44 με αιματηρή κατάληξη.

Έμεινε όμως στην Ιστορία για ΕΚΕΙΝΗ τη δράση του που εξασφάλισε την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

Το ίδιο και ο Ναύαρχος Κουντουριώτης για τις διαταγές που εξέδωσε, εξ ού και η άνισομερής προβολή του σε σχέση με αυτή του Κυβερνήτη του ΑΒΕΡΩΦ που εκτέλεσε επιτυχώς τις διαταγές του Ναυάρχου μένοντας στην αφάνεια…

Και αυτά διατηρούνται στην Εθνική Μνήμη επειδή με πρωτοβουλία Παππά, το ΑΒΕΡΩΦ μεθόρμησε στον Φλοίσβο από τον Πόρο όπου σκούριαζε και εξυπηρετούσε πρωινάδικα της τηλεόρασης.

Από εκεί που κάποιοι πιέζουν τώρα να μεταφερθεί το ΒΕΛΟΣ για να ξεχαστεί …ο Παππάς.

β. Το ΒΕΛΟΣ σωστά θεωρείται σύμβολο της αντίθεσης του συνόλου του Ναυτικού και στελεχών των άλλων Όπλων στην δικτατορία.

Δια του ΒΕΛΟΣ αναδείχθηκε η έκταση του Κινήματος του Ναυτικού το οποίο το καθεστώς όριζε ως Κίνημα Οπερέτα δυό απόστρατων και λίγων εν ενεργεία.

Ο Παππάς, με την κίνησή του, ξεμπρόστιασε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Κοπεγχάγη τον Ιούνιο του 73 την χούντα και της αποστέρησε το επιχείρημα της στήριξής της από τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Η αποκάλυψη παγκοσμίως της πραγματικής (αλλά και πλασματικά διογκωμενης…) έκτασης του Κινήματος είχε καταλυτικές επιπτώσεις στο καθεστώς που έσπευσε να “εκδημοκρατιστεί”,

να καταργήσει την Βασιλεία, να παύσει τις διώξεις κατάδικων και υπόδικων για πολιτικά αδικήματα, να διακόψει τις εξορίες όλων και να αμνηστεύσει τους πάντες, ακόμα και τον Παναγούλη, ΕΚΤΟΣ του Παππά και αυτών που τον ακολούθησαν…

γ. Φυσικό ήταν να πέσουν οι προβολείς στον Παππά αφού αυτός ήταν ο μόνος που έκανε κάτι που προβλήθηκε παγκοσμίως.

Τιμή και σεβασμός αξίζει και σ’ αυτούς που σχεδίαζαν να κάνουν κάτι αλλά για λόγους που δεν είναι του παρόντος δεν έκαναν ή δεν πρόλαβαν να κάνουν.

Μπορεί το ΒΕΛΟΣ να έχει συνδυαστεί ιστορικά με τον Παππά, όπως και ο ΑΒΕΡΩΦ με τον Κουντουριώτη, αλλά ουσιαστικά εκφράζει το σύνολο του Π.Ν. και των αξιών του.

Η συμπεριφορά του Παππά αργότερα, δίκαιη ή άδικη, θεμιτή ή αθέμιτη, είναι εσωτερική υπόθεση του Π.Ν. και δεν αναιρεί την ιστορική διάσταση της Κίνησης του πλοίου, ούτε την σημασία και αξία του Κινήματος του Ναυτικού που αναδείχτηκε από αυτήν το 1973.

Για ΕΚΕΙΝΗ τη δραστηριότητα πλοίου και όλων των στελεχών Π.Ν. του Κινήματος διατηρείται το ΒΕΛΟΣ ως Μουσείο και όχι ως αποτίμηση του συνολικού βίου του Παππά που άλλοι εγκρίνουν ως θετικό και άλλοι επικρίνουν ως αρνητικό.

Όπως και άλλοι, με τον θάνατο του Παππά άρχισαν να υιοθετούν την άποψη ότι ζήτησε πολιτικό άσυλο για να γλυτώσει το ξύλο… και αυτοί που τον ακολούθησαν είναι φυγάδες και όχι πιστοί στα ιδανικά τους και στον Κυβερνήτη τους.

Μου προκαλεί τουλάχιστον περιέργεια η υιοθέτηση της προπαγάνδας της χούντας από στελέχη που – υποτίθεται; – ρίσκαραν ζωή και σταδιοδρομία σχεδιάζοντας Κίνημα εναντίον της.

δ. Πέρα από την συμβολή του ΒΕΛΟΣ στην αποκάλυψη του Κινήματος του Ναυτικού, είναι και το μοναδικό απομένον σε σχετικά καλή κατάσταση πλοίο του τύπου αυτού και θα έπρεπε να διατηρηθεί στο Ναυτικό Πάρκο

για να θυμίζει ότι γενιές και γενιές ανδρώθηκαν στα πλοία αυτά κατά τη νεότερη Ιστορία του Ναυτικού μας.

Γι αυτό εξ άλλου και στην επίσημη ιστοσελίδα του Γ.Ε.Ν. ορίζεται ως Μουσείο Αντιδικτατορικού αγώνα αλλά και ως “Ζωντανό Μνημείο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου” .

δ. Η τελευταία απορία μου αφορά ουσιαστικά στην ποιότητα της Δημοκρατίας που βιώνουμε όταν ο ΥΠΕΘΑ αγνοεί τις ερωτήσεις μας, ο ΑΝΥΕΘΑ δηλώνει ότι “δεν μπορεί να κάνει τίποτα”,

εσείς υφίστασθε το αντιμάμαλο των συμπλεγμάτων ανθρώπων με ισχυρές επιρροές απέναντι στον Παππά,

συμπλεγμάτων που εκδηλώθηκαν μετά το θάνατο του Ναυάρχου και αποσκοπούν στην αποδόμηση της προβολής του επ’ ωφελεία της δικής τους.

Κατόπιν των ανωτέρω σας ζητώ να εξαντλήσετε τις αρμοδιότητες που εκ της θέσεώς σας έχετε απέναντι σε αδικαιολόγητους και ανιστόρητους ισχυρισμούς οποιουδήποτε εμποδίζει την επαναφορά του πλοίου στο Ναυτικό Πάρκο Φλοίσβου

ώστε ξανά επισκέψιμο να μεταδίδει στι νέες γενιές το πνεύμα, τις αρχές και τις αξίες του θαλασσινού πολιτισμού που γέννησε την Δημοκρατία.