ΣΜΥ: Από στρατόπεδο Καβράκου σε στρατόπεδο Σαράφη; Τι προτάσεις ακούγονται στα Τρίκαλα – Προθεσμία μέχρι 12 Φεβρουαρίου για την κατάθεση 

Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη

Η κατάργηση του ονόματος του δοσίλογου στρατηγού Καβράκου από την ΣΜΥ, έχει ανοίξει θέμα ονοματολογίας στα Τρίκαλα, όπου είναι και η έδρα της ΣΜΥ.

Σύμφωνα με την διαδικασία, η ίδια η Σχολή θα πρέπει να προτείνει στο υπουργείο κάποια ονόματα ιστορικών προσώπων για να γίνει η επιλογή του νέου ονόματος.

Είναι μια διαδικασία που ακολουθείται για όλα τα στρατόπεδα. Η προθεσμία για την υποβολή προτάσεων που έχει δοθεί από την πλευρά του υπουργείου, είναι μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου.

Υπάρχουν βέβαια και φωνές που υποστηρίζουν ότι είναι καλύτερα να μην δοθεί κάποιο όνομα, αλλά όπως και στην Σχολή Ευελπίδων να ονομάζεται στρατόπεδο Μονίμων Υπαξιωματικών.

Παρόλα αυτά, στα Τρίκαλα υπάρχουν προτάσεις για μετονομασία του στρατοπέδου σε στρατόπεδο Σαράφη για να τιμηθεί ο στρατηγός του ΕΛΑΣ που ήταν και απόφοιτος της ΣΜΥ.

Ο Στέφανος Σαράφης, ο οποίος κατάγεται από τα Τρίκαλα και ήταν απόφοιτος της ΣΜΥ, ήταν ηγετική φυσιογνωμία του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) στην Εθνική Αντίσταση και δεξί χέρι του Άρη Βελουχιώτη.

Μάλιστα μνημονεύεται και σε στίχους αντάρτικων τραγουδιών:

«Σαν ατσάλινος τοίχος που αλύγιστος ορμάει
στα πεδία των τίμιων μαχών.
Με αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη και τον Άρη
που ‘ναι οι μάνες του λαϊκού στρατού.

Δίχως τανκς, αεροπλάνα, μόνο όλμους, πολυβόλα
και ψυχή σαν του λαϊκού στρατού.
Με καθοδήγηση λαμπρή του αρχηγού μας Βελουχιώτη
ξεψυχάει ο αγκυλωτός του φασισμού»

Αν βέβαια επιλεγεί το όνομα του στρατηγού Σαράφη, θα είναι η πρώτη φορά που ελληνικό στρατόπεδο θα φέρει το όνομα στρατιωτικού από τον ΕΛΑΣ, και θα τιμά ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής ιστορίας.

Ωστόσο είναι πιθανό να προκαλέσει και αντιδράσεις, καθώς δεν αποκλείεται να ξυπνήσει τις μνήμες εμφυλίου και να εξελιχθεί σε κόντρα κυβερνητικών αντικυβενρητικών.

Δεν γνωρίζουμε τι θα επιλέξει να προτείνει η Σχολή Μομίμων Υπαξιωματικών προς το υπουργείο. Το βέβαιο είναι ότι θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ποιος ήταν ο Στέφανος Σαράφης

Ο Στέφανος Σαράφης  ήταν Έλληνας αντιμοναρχικός στρατιωτικός, υποστράτηγος, ηγέτης του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) στην Εθνική Αντίσταση, και εξέχουσα πολιτική φυσιογνωμία, αρχικά του φιλελεύθερου-βενιζελικού χώρου, και αργότερα της Αριστεράς.

Ο Στέφανος Σαράφης γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1890. Το 1908 εισήλθε αρχικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του για να καταταχθεί εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό,

επηρεασμένος από τους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες της εποχής, όπως ο Μακεδονικός Αγώνας, η αγροτική εξέγερση του Κιλελέρ, το Κίνημα των Νεοτούρκων, και το Κίνημα στο Γουδί που ακολούθησε.

Έτσι, εγκαταλείποντας τις σπουδές του επέστρεψε στην πατρίδα του και κατατάχθηκε εθελοντής στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού (Τρικάλων), λαμβάνοντας το βαθμό του λοχία.

Με το βαθμό του λοχία συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, και διακρίθηκε σε μάχες όπως στη Μάχη του Σαραντάπορου.

Έπειτα φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών απ΄ όπου αποφοίτησε ως ανθυπασπιστής και λίγο αργότερα προήχθη σε ανθυπολοχαγό.

Εθνική Αντίσταση

Αμέσως μετά την κατάρρευση της Ελλάδας, ο Σαράφης κινητοποιήθηκε αμέσως ούτως ώστε να συγκροτηθεί άμεσα αντιστασιακό-αντιφασιστικό κίνημα.

Ωστόσο, η συνεννόησή του με παλιά στελέχη του φιλελεύθερου χώρου δεν έφερε αποτελέσματα. Τελικώς, το 1942 συγκροτεί μαζί με άλλους στρατιωτικούς την αντιστασιακή «Οργάνωση 3Α» (Αγών-Ανόρθωση-Ανεξαρτησία).

Ο Σαράφης βρέθηκε κατά τις αρχές του Φεβρουαρίου 1943 σε συνεννόηση με τον Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο (ΕΔΕΣ) στον Μεσόπυργο Άρτας και την Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση (ΕΚΚΑ),

ζητώντας την ένωση όλων των αντιστασιακών δυνάμεων, αλλά ύστερα από αφοπλισμό της οργάνωσής του, την 1η Μαρτίου 1943 και σύντομη αιχμαλωσία από τον ΕΛΑΣ,

ο Σαράφης δέχτηκε να προσχωρήσει σε αυτόν και ν΄ αναλάβει ηγετικά καθήκοντα.

Στον ΕΛΑΣ ο Σαράφης επανέλαβε τη θέση του για ένωση των δυνάμεων της Αντίστασης. Ύστερα από τη συγκρότηση Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ,

ο Στέφανος Σαράφης ανέλαβε Στρατιωτικός Αρχηγός, ο Άρης Βελουχιώτης Γενικός Καπετάνιος και ο Ανδρέας Τζήμας (Σαμαρινιώτης) Πολιτικός Εκπρόσωπος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).

Με τη θέση του αυτή απευθύνθηκε στον ελληνικό λαό και τους Έλληνες αξιωματικούς και κάλεσε σε αντιστασιακή συστράτευση και συνεργασία με το ΕΑΜ.

Το κάλεσμά του σημείωσε σημαντική επιτυχία, εξαιτίας και της προσωπικής του εμβέλειας. Υπό την ηγεσία του ο ΕΛΑΣ κατέστη μαζικός, ισχυρός και αποτελεσματικός αντάρτικος στρατός.

Αυτήν την περίοδο ο Σαράφης προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ), εγκαταλείποντας το φιλελεύθερο χώρο όπου ανήκε προηγουμένως.

Μετά την Απελευθέρωση

Μετά την Απελευθέρωση ο Στέφανος Σαράφης προήχθη σε υποστράτηγο. Πριν το ξέσπασμα των Δεκεμβριανών,

μαζί με τον Άρη Βελουχιώτη και τον επιτελάρχη του ΕΛΑΣ Θεόδωρο Μακρίδη, ως ηγέτες του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ, βρίσκονταν στη Λαμία και ήταν όλοι υπέρμαχοι της σύγκρουσης με τους Άγγλους.

Κατά τα Δεκεμβριανά, δεν θα τους επιτραπεί να λάβουν μέρος στις συγκρούσεις της Αθήνας, και στα τέλη του Δεκεμβρίου η ηγεσία του ΕΑΜ-ΚΚΕ θα τους στείλει στην Ήπειρο να διαλύσουν τις εκεί δυνάμεις του ΕΔΕΣ,

πράγμα που θα καταφέρουν σε ελάχιστες μέρες. Μετά την ήττα των Δεκεμβριανών, ο Σαράφης θα μετέχει στην αντιπροσωπία του ΕΑΜ-ΚΚΕ ως στρατιωτικός σύμβουλος στη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Εντούτοις, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας και το ξέσπασμα της Λευκής Τρομοκρατίας, ο Σαράφης και άλλοι στρατιωτικοί που είχαν προσχωρήσει στον ΕΛΑΣ συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν διαδοχικά στη Σέριφο, τη Μακρόνησο και τον Άη Στράτη.

Την εξορία του διέκοψε η εκλογή του στη Βουλή το 1951 με το ψηφοδέλτιο της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ).

Η εκλογή του τελικά ακυρώθηκε, αλλά επιτεύχθηκε η απελευθέρωσή του. Στα τέλη αυτού του έτους εκλέχθηκε και αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (ευρισκόμενο επισήμως σε παρανομία τότε το ΚΚΕ), ενώ το 1952 εκλέχθηκε στη Διοικούσα Επιτροπή της ΕΔΑ.

Το 1956 εξελέγη πάλι στη Βουλή με την ΕΔΑ.

Έχασε τη ζωή του το 1957, στον Άλιμο, όταν αυτοκίνητο της αμερικανικής στρατιωτικής αποστολής που οδηγούσε ο αεροπόρος Μάριο Μουζάλι, τον χτύπησε θανάσιμα και τραυμάτισε τη σύζυγό του, Μάριον Σαράφη-Πάσκοου.

Το τροχαίο αυτό δυστύχημα θεωρήθηκε από την Αριστερά (ΕΔΑ) ως στοχευμένη δολοφονία. Στο σημείο όπου σκοτώθηκε, σήμερα έχει στηθεί έφιππος ανδριάντας προς τιμή του.

Μετά θάνατον, ο Σύνδεσμος Φίλων των Ελλήνων Εβραίων τίμησε τους ηγέτες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, ανάμεσά τους και τον υποστράτηγο Στέφανο Σαράφη, για το ρόλο τους στη σωτηρία των Εβραίων της Ελλάδας από τους ναζί Γερμανούς και το Ολοκαύτωμα.



Στείλε μας τις δικές σου απόψεις για στρατιωτικά θέματα που σε απασχολούν στο armyvoicegr@gmail.com