Η Συνθήκη των Σεβρών

Στις 10 του Αυγούστου 1920, στην πόλη Σέβρες υπογράφεται η Συνθήκη μεταξύ των κρατών-νικητών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και της σουλτανικής κυβέρνησης της Τουρκίας. Η Συνθήκη των Σεβρών είναι η τελευταία απ’ τις συνθήκες του συστήματος των Βερσαλλιών μεταξύ των νικητών και των ηττημένων του πολέμου.
Εκ μέρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έγινε αποδεκτή από τον σουλτάνο Μεχμέτ ΣΤ΄ ο οποίος προσπαθούσε να σώσει τον θρόνο του, αλλά απορρίφθηκε από το ανεξάρτητο κίνημα των Νεότουρκων.

Το κίνημα υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ χρησιμοποίησε αυτή τη διένεξη για να αυτοανακηρυχθεί κυβέρνηση και να καταργήσει το χαλιφάτο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ: Συνθήκη των Σεβρών: Η Ελλάδα των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών

Οι όροι

Η Συνθήκη των Σεβρών προέβλεπε την απόσπαση από την Τουρκία της Συρίας, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης και του Ιράκ, που με τη μορφή εδαφών υπό εντολή μετατρέπονταν σε αποικίες της Αγγλίας και της Γαλλίας (η Αγγλία έπαιρνε το Ιράκ και την Παλαιστίνη και η Γαλλία τη Συρία και το Λίβανο).

Με την ίδια Συνθήκη δινόταν στην Ελλάδα η Σμύρνη με την ενδοχώρα της και το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας, εκτός της Κωνσταντινούπολης και των περιχώρων της.

Η Γαλλία έπαιρνε ακόμη την Κιλικία και τις γειτονικές της περιοχές στη Νότια Ανατολία. Κομμάτια της Ανατολίας δόθηκαν στην Αρμενία και το Κουρδιστάν.

Στην Ανατολία επίσης καθορίστηκαν σφαίρες επιρροής της Γαλλίας και της Ιταλίας. Ακόμη, η ζώνη των Στενών υποτασσόταν απόλυτα στους συμμάχους και προπάντων στους Αγγλους.

Η Συνθήκη των Σεβρών χαιρετίστηκε απ’ την πλειοψηφία στην Ελλάδα ως εθνική νίκη και προσωπικός θρίαμβος του Βενιζέλου, η κυβέρνηση του οποίου στις 15 Μάη 1919 με την απόβαση στρατού στη Σμύρνη άνοιξε μια κατακτητική πολεμική επιχείρηση στα πλαίσια των σχεδιασμών του αγγλογαλλικού ιμπεριαλισμού. Τελικά, με τη Μικρασιατική Καταστροφή τέθηκε τέρμα στη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία ουσιαστικά ποτέ δεν εφαρμόστηκε.

Κατεβάστε το κείμενο της Συνθήκης των Σεβρών για το αρχείο σας
sinthiki sevron 1920