Έλληνες στρατιωτικοί

Έλληνες στρατιωτικοί: Η υποδοχή στον Ελλαδικό χώρο ήταν αντάξια των περιστάσεων και ορθώς πραγματώθηκε, αλλά αυτό δεν τους απαλλάσσει από τις ευθύνες.

Γράφει ο Αρίστος Πενταλιώτης

Το Δεκέμβριο του 1986, σημειώθηκε το πλέον σοβαρό αιματηρό επεισόδιο στην προκάλυψη του Εβρου. Νεκρός από ελληνικής πλευράς ο στρατιώτης Ζήσης Καραγώγος και απο τουρκικής πλευράς,τέσσερις στρατιώτες και ένας ανθυπολοχαγός.

Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του συμβάντος αυτός προσομοιάζουν με αυτά της σύλληψης του Ανθυπολοχαγού Άγγελου Μητρετώδη και του Λοχία Δημήτρη Κούκλατζη.

Χαλαρότητα-επιπολαιότητα από ελληνικής πλευράς πρίν και κατά την ώρα του συμβάντος,ενώ από τουρκικής πλευράς παρατηρηθήκαν στοιχεία άριστα προσχεδιασμένης ενέργειας

Η επικοινωνιακή διαχείριση της σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών από τουρκικής πλευράς έλαβε στοιχεία επιχείρησης ψυχολογικού πολέμου.

Το τουρκικό καθεστώς έχει αποκωδικοποιήσει σε απόλυτο βαθμό την Ελληνική κοινωνία.Προσπάθησε λοιπόν μέσα από στοχευμένες δράσεις να προσδώσει στο κλίμα διχασμού-εσωστρέφειας-ηττοπάθειας καθολική διάσταση.

Στην αποκωδικοποίηση αυτή συνέβαλε καθοριστικά η χλιαρή Ελληνική αντίδραση σε μια σειρά προκλήσεων της Τουρκίας.

Αναφερόμαστε στην άνανδρη δολοφονία του Ζ.Καραγώγου το 1986, στην άνανδρη δολοφονία Θ.Γεωργιάδη το 1994, στην διπλή άνανδρη δολοφονία των ΤΙσαάκ και του Σ.Σολωμού το 1996, στην κατάρριψη Κ.Ηλιάκη το 2006 και στους νεκρούς της κρίσης των Ιμίων το 1996 Χ.Καραθανάση, Π. Βλαχάκο και Έ.Γιαλοψό.

Η βουλιμία της Τουρκίας τρέφεται από την ατιμωρησία της και από την προθυμία πολλών να συνθηκολογήσουν μαζί της με κάθε τίμημα

Το τουρκικό καθεστώς αξιολόγησε την στάση της Ελληνικής διπλωματίας στην διάσκεψη για το Κυπριακό ζήτημα το 2017 σε Κράν Μοντάνα ως μια από τις συνηθισμένες «φωτοβολίδες».

Βασίστηκαν κύρια στα ηττημένα ελληνικά μυαλά, στους χρήσιμους-πρόθυμους ηλίθιους.

Πίστεψαν πως το σκηνικό θα επαναληφθεί πως αυτοί παράγοντες και αυτές οι ελίτ θα παρέκαμπταν ή ακόμη και θα εξουδετέρωναν «ενοχλητικούς» χειρισμούς και σχεδιασμούς των αρμόδιων κρατικών οργάνων, φορέων και αξιωματούχων μέσα από πολυσχιδείς δράσεις-παρεμβάσεις).

Η παράλληλη αυτή δομή όμως λόγω συγκυρίας (σφοδρή σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας) έχει απωλέσει σημαντικό μέρος της δυναμικής-νομιμοποίησης της. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει τον παρεμβατικό της ρόλο ως θα επιθυμούσαν πολλοί εντός και εκτός Ελλάδας.

Ετσι για πρώτη φορά με τρόπο εμφατικό η Ελλάδα μπόρεσε και τοποθέτησε την τουρκική προκλητικότητα στην πραγματική της βάση, όχι ως διμερές ζήτημα αλλά ως ένα κεντρικό θέμα για τις ευρωτουρκικές σχέσεις

Η Ελληνική διπλωματία για τον σκοπό αυτό αξιοποίησε κάθε μέσο που διέθετε.

Η πίεση ήταν και πολύπλευρη και πολυεπίπεδη φέρνοντας την Τουρκία μπροστά στον μόνιμο της εφιάλτη, το Ευρωπαικό κεκτημένο.

Ηχηρή ήταν η τοποθέτηση και σε επίπεδο ΝΑΤΟ. Η τουρκική προκλητικότητα αναδείχθηκε ως μια ακόμη (μόνιμη) πληγή για την Συμμαχία. Και όλα αυτά την ώρα που παρά τα προβλήματα της η Ελλάδα παραμείνει βασικός περιφερειακός πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή.

Η Τουρκία βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Με την οικονομία της στα όρια της κατάρρευσης εξαιτίας της δομικής καχεκτικότητας της και των αμερικανικών κυρώσεων.

Με ένα σύστημα πολιτικής εξουσίας (επιλογή καθεστώτος Ερντογάν) το οποίο και φαλκιδεύει κάθε πιθανότητα ανάταξης της. Με μια εξωτερική πολιτική που παράγει συνεχείς επιπλοκές-περιπλοκές οδηγώντας την σε γεωπολιτική απομόνωση.

Και με εξελίξεις σε Βαλκάνια-Αιγαίο-Ν/Α Μεσόγειο που επιτείνουν τα αδιέξοδα της Η στροφή της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση επιβεβλημένη, όμως είναι βέβαιο πώς θα σκόνταφτε στις ισχυρές ελληνικές αντιδράσεις. Ετσι «ξέχασε» τα ανταλλάγματα τα οποία διακαώς επιζητούσε.

Υπήρξαν αντιδράσεις στο εσωτερικό της Ελλάδας όλη αυτή την κρίσιμη περίοδο οι οποίες και μας ξένισαν.

Αναφερόμαστε στην πληθώρα αποκαλύψεων από δημοσιογράφους-πολιτικούς-αναλυτές για τα ανταλλάγματα τα οποία πρόσφερε ή έπρεπε να προσφέρει η Ελλάδα στην Τουρκία για να επιτύχει την απελεύθερωση των δύο στρατιωτικών.

Από τους Μουφτήδες στην Θράκη μέχρι τα μέλη της ακροαριστερής ένοπλης οργάνωσης (DHKP-C),μιας οργάνωσης διαβρωμένης απόλυτα από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες.

Απο τους πολιτικούς πρόσφυγες για τους οποίους η Τουρκία ζητά την έκδοση τους μέχρι τις «βίαιες επαναπροωθήσεις» καθώς έχει ανοίξει με ευθύνη της Τουρκίας ο διάδρομος Εβρου.

Για να μην ξεχάσουμε την πρωτόγνωρη πρεμούρα, που επέδειξαν πολλοί θερμοκέφαλοι υπερπατριώτες, για τους 8 αμετανόητους κεμαλιστές (- κατ’ ευφημισμό πραξικοπηματίες) τούρκους στρατιωτικούς.

Τοποθετήσεις που έδιναν νέα ερείσματα στην Τουρκία να πιέζει διπλωματικά την Ελλάδα.

Πολιτική κύρια είναι η τέχνη του προβλέπειν. Για να μην ξαναβρεθούμε λοιπόν στην ίδια να τρέχουμε πίσω απο τις εξελίξεις θα πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες που οδήγησαν στην σύλληψη των δύο ελλήνων στρατιωτικών. Γνωρίζοντας πως η Ευθύνη πάντα είναι συνολική, διαχέεται σε όλα τα επίπεδα, και πως απλά ο βαθμός και η μορφή της διαφοροποιείται ανά ιεραρχική βαθμίδα. Η απόδοση λοιπόν της ευθύνης, θα πρέπει να ξεκινήσει ιεραρχικά απο κάτω προς τα πάνω.

Πέραν της αναζήτησης ευθύνης η πιο κρίσιμη παράμετρος είναι η δημιουργία-ενεργοποίηση ασφαλιστικών δικλείδων που θα αποτρέπουν την διάχυση του όποιου ανθρώπινου λάθους της όποιας ανθρώπινης αμέλειας.

Υστερόγραφο

Πρίν λίγες ώρες έλαβε χώρα η δολοφονία ενός σημαίνοντα στελέχους του PKK σε Σιντζάρ (Ιράκ) του Mam Zeki (İsmail Özden-).

Το τουρκικό κράτος έδωσε στην δημοσιότητα τα στοιχεία της άνανδρης δολοφονικής επίθεσης. Κλιμάκια της τουρκικής ΜΙΤ, drones και τουρκική πολεμική αεροπορία συνεργάστηκαν για να εξουδετερώσουν τον Mam Zeki.

Είναι μια εξέλιξη η οποία καταδεικνύει πως η Τουρκία αναβαθμίζει συνεχώς την επιχειρησιακή της δραστηριότητα.

Η αναβάθμιση αυτή πρέπει να αξιολογηθεί σωστά και παράλληλα να σχεδιαστούν-υλοποιηθούν οι κατάλληλες αποτρεπτικές δράσεις

Υπάρχει μια πληθώρα αυτόκλητων ή διορισμένων ατόμων , επαγγελματιών ή ερασιτεχνών , ένθεν και εκείθεν, που επιθυμούν διακαώς να αποτελέσουν τον συνδετικό κρίκο, μεταξύ της ηγεσίας των κομμάτων και της κοινωνίας σε πρώτο χρόνο.

Σε δεύτερο χρόνο επιδιώκουν να κεφαλοποιήσουν την αναγνωσιμότητα-χρησιμότητα αυτή για την εξυπηρέτηση κοντόθωρων λογικών.

Η συγκεκριμένη αυτή κατηγορία ανθρώπων επέδειξε στο ζήτημα της σύλληψης και παράνομης κράτησης των δύο στρατιωτικών, απίστευτη ελαφρότητα. Φρόνιμο είναι να γίνει αντιληπτό πως πλέον αποτελούν πηγή εθνικών κινδύνων και παράγοντα εκτροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Η υποδοχή των δύο στρατιωτικών στον Ελλαδικό χώρο ήταν αντάξια των περιστάσεων και ορθώς πραγματώθηκε.

Οι δύο Στρατιωτικοί μας, επέδειξαν με την στάση τους στις 167 ημέρες της κράτησής τους, αξιοπρέπεια, θάρρος, ψυχραιμία και καρτερικότητα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Ανδριανούπολης.

Αυτό όμως δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελέσει άλλοθι και να τους απαλλάξει από τις ευθύνες τους. Μια σειρά λόγων που άπτονται των μόνιμων εθνικών συμφερόντων δεν το επιτρέπουν.