Στα Βαλκάνια όλα γίνονταν με το βλέμμα στραμμένο στη Ρωσία.  Η γειτονιά δεν προσφέρεται για εφησυχασμό στους μονίμους κατοίκους της

Η γειτονιά των Βαλκανίων δεν προσφέρεται για εφησυχασμό στους μονίμους κατοίκους της, σε αυτούς δηλαδή τις χώρες που η γεωγραφία τις έχει καταδικάσει να ζήσουν όχι για όλη τους της ζωή, αλλά για πάντα, στο ίδιο «σπίτι».

Όταν έγινε ο πόλεμος του Κοσσυφοπεδίου, η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα δίπλα σε μια παραστρατιωτική οργάνωση (UCK) η ισχύ της οποίας ωχριούσε μπροστά σε αυτή του σερβικού Στρατού, άλλαξε την ισορροπία δυνάμεων, με αποτέλεσμα να γίνει αυτό που αρχικά φαινόταν αδιανόητο.

Είχαμε προειδοποιήσει για τους Αλβανούς, ότι η συνεχής πίεση για «εθνική ολοκλήρωση», καθώς εποφθαλμιούσαν – και ακόμα εποφθαλμιούν – εδάφη τα οποία θεωρούν «εθνικώς αλβανικά» επειδή κατοικούν ή κατοικούσαν αλβανικοί πληθυσμοί, ότι όλα τελειώνουν είτε με την επίδειξη ρεαλισμού και προσαρμογής για την προάσπιση κεκτημένων, ή με φαντασιώσεις που ενίοτε οδηγούν και σε απώλεια «κεκτημένων».

Το αλβανικό τμήμα της ΠΓΔΜ, το τρίγωνο Πρέσεβο, Μπουγιάνοβατς, Μενβέντια, το Σαντζάκ, η δήθεν «Τσαμουριά»…

Εάν ο διεθνής παράγων έχει κάποιον λόγο να υποστηρίξει το όνειρο «εθνικής ολοκλήρωσης» των Αλβανών, τότε έχουν λόγο να επιχαίρουν και όσοι δυνητικά πλήττονται να ανησυχούν.

Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει και πλέον, αυτό που εμφανιζόταν ως το πιο ισχυρό «όπλο» των Αλβανών, αυτή η «ειδική σχέση» με τις ΗΠΑ, σε τακτικό όμως επίπεδο, με τους Αλβανούς, καθίσταται το μεγαλύτερό τους πρόβλημα.

Δηλαδή, πλέον έπαψε να εξυπηρετείται ο στρατηγικός στόχος των Αμερικανών από την κατάσταση που βόλευε τους Αλβανούς και η κατάσταση μεταβλήθηκε άρδην.

Όλα γίνονταν με το βλέμμα στραμμένο στη Ρωσία… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ defence-point.gr