Φωτιά στην Αττική: Εμπρησμοί από πράκτορες; Προγνώστης καιρού αποκαλύπτει τα αίτια της τραγωδίας και μας κάνει να σκεφτούμε πέρα από το πλαίσιο του πολιτικού παιχνιδιού.

Γράφει ο Νίκος Γκίκας
Γεωγράφος, Προγνώστης καιρού

Κάθε φορά που συμβαίνει μια τραγωδία, είναι η “κούφια η ώρα” που φταίει. Η “κακιά στιγμή”.

Δηλαδή, ένα γεγονός το οποίο θα ερχόταν ούτως ή άλλως, νομοτελειακά. Η μοίρα μας η ίδια. “Όποιου του μέλλει να πνιγεί (ή μάλλον να καεί εν προκειμένω), ποτέ του δεν πεθαίνει”.

Τί θα σκεφτόσασταν και τί θα νιώθατε όμως, εάν σας έλεγα ότι λόγω ενασχόλησης, είμαι σε θέση να γνωρίζω πως το χθεσινό γεγονός (η λάθος στιγμή δηλαδή), ήταν απολύτως αναμενόμενο τη χθεσινή ημέρα;

Ότι υπάρχουν μαθηματικά μοντέλα πρόβλεψης του κινδύνου πυρκαγιάς αλλά και εξάπλωσής της τα αποτελέσματα των οποίων είναι ελεύθερα διαθέσιμα;

Ότι όσοι ασχολούμαστε με την πρόγνωση του καιρού, κοιτούσαμε με τρόμο και δέος την χθεσινή ημέρα και παρακαλούσαμε να πέσουν έξω οι προβλέψεις φωνάζοντας στο χάος του διαδικτύου εδώ και μέρες, ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ;

Κάθε φωτιά για να ξεκινήσει και κυρίως για να επεκταθεί χρειάζεται 3 πράγματα:

Οξυγόνο, καύσιμη ύλη, θερμότητα.

Η θερμότητα υπάρχει: 35-40 βαθμοί κελσίου και μάλιστα με χαμηλή σχετική υγρασία.

Η καύσιμη ύλη, η καλύτερη: Δάση πεύκης, δείτε παρακάτω γιατί.

Προσφορά οξυγόνου: Άνεμοι εντάσεως έως και 100km/h (πολύ παραπάνω από το αναμενόμενο των 60-70km/h.

Τί θα σκεφτόσασταν και τι θα νιώθατε, εάν σας έλεγα ότι τα Μεσογειακά οικοσυστήματα καίγονται από καιρού εις καιρόν;

Ότι ακόμη κι αν ο άνθρωπος δεν παρέμβει είτε άμεσα (εμπρησμός εκ προθέσεως ή εξ αμελείας), είτε έμμεσα (λόγω της γενικότερης δραστηριότητάς του), το δάσος και ειδικότερα τα πευκοδάση είναι στην κυριολεξία καταδικασμένα στο να καούν, ως μέρος της φυσικής τους αναγέννησης;

Θα το πω με άλλα λόγια: Τα πευκοδάση, όταν βρίσκονται σε πλήρη ωριμότητα και στρεσαριστούν λόγω ιδιαίτερα θερμών συνθηκών, αυταναφλέγονται (διαβάστε σχετικά εδώ).

Επιπλέον, ένα δάσος αποτελούμενο αποκλειστικά από πεύκα, είναι απλούστατα το τελευταίο στάδιο ανάπτυξής του, υποδηλώνοντας παρακμή.

Με βάση αυτή τη διαθέσιμη γνώση, πόσο έξυπνο είναι να χτίζει ο άνθρωπος μέσα σε πευκοδάση δημιουργώντας μόνος του το δεύτερο χαρακτηριστικό της τραγωδίας, το λάθος μέρος;

Πόσο έξυπνο είναι επίσης το να έχει φυτέψει όλη την Αττική πεύκα (διότι δεν είναι αυτοφυής βλάστηση), ενώ η φυσική της βλάστηση ήταν, για χιλιάδες χρόνια, οι ελιές, τα αμπέλια, οι συκιές, τα φρύγανα και το μακκί;

Ας περάσουμε τώρα και στο τρίτο χαρακτηριστικό μιας τραγωδίας: Τον υπαίτιο. Πριν αρχίσουμε να κυνηγάμε τρελούς πυρομανείς με στουπιά που αλωνίζουν τα δάση, πράκτορες του Ερντογάν, πράκτορες κάθε είδους που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της χώρας, μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, “οικοπεδοφάγους”, ιπτάμενα κουκουνάρια ή ακόμη και εξωγήινους, θα σας παραπέμψω στα στοιχεία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Καθημερινά στη χώρα μας, σημειώνονται δεκάδες δασικές πυρκαγιές κατά τη θερινή περίοδο. Το μαθαίνουμε ποτέ; Όχι.

Το μόνο που μαθαίνουμε είναι, εάν κάποια από αυτές λάβει μεγάλες διαστάσεις. Ενδεικτικά: 29 Δασικές πυρκαγιές στις 20 Ιουλίου, 30 Δασικές πυρκαγιές στις 21 Ιουλίου, 39 Δασικές Πυρκαγιές στις 22 Ιουλίου και 47 στις 23 Ιουλίου.

Εάν λοιπόν κάποιος γενικότερα κάνει μια στατιστική αριθμού πυρκαγιών και θερμοκρασίας, θα διαπιστώσει ότι τα μεγέθη αυτά, συσχετίζονται σ’ ένα μεγάλο βαθμό! Εκτός από την αυτανάφλεξη, που συμβαίνει κυρίως σε ακραίες συνθήκες, έχουμε κι άλλα αίτια:

  • Τα σκουπίδια που είναι πεταμένα παντού στα δάση και ιδίως πλαστικά και γυάλινα μπουκάλια: Όταν ο ήλιος βρεθεί σε συγκεκριμένη θέση, ακόμη κι αν δεν κάνει ιδιαίτερη ζέστη, το μπουκάλι μπορεί να λειτουργήσει ως μεγενθυντικός φακός και να βάλει φωτιά μέσα σε λίγα λεπτά στα ξερόχορτα. Οι καιρικές συνθήκες, αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα μετά. Η φωτιά μπορεί να σβήσει επιτόπου σε λίγα λεπτά, ή να κάψει τη μισή Αττική σκοτώνοντας δεκάδες κόσμου.
  • Αναμμένα τσιγάρα.
  • Το κακοσυντηρημένο δίκτυο της ΔΕΗ (μεγάλες πυρκαγιές στη χώρα είχαν αυτό το αίτιο, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση της Πάρνηθας).
  • Ανθρώπινες δραστηριότητες: Μπάρμπεκιου στο αυθαίρετο, φωτιές μελισσουργών (περίπτωση Υμηττού), τα κόλλυβα που βράζει η γιαγιά έξω (περίπτωση Ηλείας), εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης (περίπτωση νότιας Εύβοιας). Πίσω από τις περισσότερες μεγάλες πυρκαγιές, θα βρείτε τέτοιες αιτίες. Λίγες είναι πραγματική δολιοφθορά.
  • Άλλες φωτιές μπαίνουν εσκεμμένα: Περιοχή ΗΔΗ χαρακτηρισμένη ως αιολικό πάρκο, καίγεται, ως η γρηγορότερη μέθοδος αποψίλωσης. Το ίδιο, για τοποθέτηση φωτοβολταϊκών.
  • Ο κατάλογος αιτίων, είναι τεράστιος. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ή τη στιγμή που τις διαβάζετε, όλοι αυτοί οι επίδοξοι εμπρηστές εργάζονται για την καταστροφή της χώρας.

Κύριε πρωθυπουργέ

Δεδομένων όλων των παραπάνω, η δουλειά πρακτόρων και λοιπών ασύμμετρων απειλών είναι μάλλον περιττή σε μέρες όπως η χθεσινή. Ίσως η λεκτική ακροβασία του Βύρωνα Πολύδωρα περί “στρατηγού ανέμου”, να είναι μια περισσότερο εύστοχη και εξυπνότερη, λεκτική ακροβασία.

Ίσως επίσης, θα έπρεπε να μάθετε να ξεχωρίζετε την διαφορά μεταξύ διεύθυνσης και κατεύθυνσης του ανέμου προτού συντονίσετε οποιαδήποτε επιχείρηση, διότι αυτά τα δύο είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους: Ο άνεμος χθες δεν είχε κατεύθυνση (όπως είπατε στις δηλώσεις σας), αλλά διεύθυνση Δυτική/Βορειοδυτική. Ερχόταν από τα Δυτικά/Βορειοδυτικά και κατευθυνόταν προς τα Ανατολικά/Νοτιοανατολικά.

Το γεγονός ότι για ακόμη μια φορά δεν σκέφτεστε προς τη σωστή… κατεύθυνση, φαίνεται ήδη από την πρώτη σας συνέντευξη. Ελπίζω να ήταν απλώς μια περίπτωση δυσλεξίας και από το να ψάχνετε ασύμμετρες απειλές, να στραφείτε προς τη… διεύθυνση του προβλήματος:

Το κείμενο που δημοσιεύουμε είναι ένα απόσπασμα. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο defence-point.gr



Στείλε μας τις δικές σου απόψεις για στρατιωτικά θέματα που σε απασχολούν στο armyvoicegr@gmail.com