υπουεγείο εθνικής άμυνας

Αποτελεσματική και αποδοτική εθνική άμυνα – Έννοιες που οι νέο-Έλληνες δυσκολευόμαστε να τις αντιληφθούμε και να τις κατανοήσουμε πλήρως.

Γράφει ο Σχης (εα) Δημήτριος Κωνσταντινίδης*

Παρότι οι λέξεις αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα αποτελούν την βάση πάνω στην οποία οικοδομούνται όλες οι επιτυχημένες επιχειρήσεις και κοινωνίες, από ότι φαίνεται όλοι οι νέο-Έλληνες δυσκολευόμαστε να τις αντιληφθούμε και να τις κατανοήσουμε πλήρως.

Αποτέλεσμα της παραπάνω σύγχυσης είναι και η προ ολίγων ημερών δήλωση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας σύμφωνα με την οποία οποιοσδήποτε υψώνει μια σημαία θα πρέπει να παίρνει ένα όπλο και να την υπερασπίζεται.

Για να κάνω κατανοητή την έννοια της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας θα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω ένα πολύ απλοϊκό παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι θέλω να σκοτώσω μια αρκούδα. Ο θάνατος της αρκούδας είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα (αποτελεσματικότητα). Έχω πολλούς τρόπους να πετύχω τον θάνατο της αρκούδας.

Ο ένας είναι να την πλησιάσω και με μια θηλιά που θα της βάλω στον λαιμό να την πνίξω. Άλλος τρόπος είναι να την πλησιάσω και να την σφάξω με ένα μαχαίρι. Ένας άλλος τρόπος είναι να της ρίξω ένα πυρηνικό όπλο, από μεγάλη απόσταση, και να την εξαϋλώσω.

Όλοι οι παραπάνω τρόποι είναι αποτελεσματικοί διότι όλοι πετυχαίνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το πρόβλημα είναι η αποδοτικότητα.

Αν και ο πρώτος τρόπος είναι αναμφίβολα ο φθηνότερος από όλους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ως βεβαιότητα να με φάει η αρκούδα και να μην πετύχω το αποτέλεσμα. Κατά συνέπεια δεν πρέπει να πλησιάσω και πολύ κοντά.

Αν όμως επιλέξω να την σκοτώσω με το πυρηνικό όπλο, ναι μεν δεν θα κινδυνεύσω αλλά το κόστος θα γίνει τεράστιο (αποδοτικότητα). Άρα πρέπει να βρω πως θα σκοτώσω την αρκούδα χωρίς να κινδυνέψω να με φάει, και χωρίς να σπαταλήσω δυσανάλογα πολλά χρήματα.

Λογικά σκεπτόμενος θα καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ο καλύτερος τρόπος να σκοτώσω την αρκούδα είναι ένα κυνηγητικό τυφέκιο από μεγάλη απόσταση.

Αν και το παράδειγμα είναι πολύ απλό μας βοηθάει όμως να καταλάβουμε ότι οι πόροι που έχει στην διάθεση του ο κάθε ηγέτης είναι πεπερατοί και όχι άπειροι. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο αναθέτουμε στους ειδικούς την εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών, προκειμένου αυτοί να πετύχουν με το λιγότερο δυνατό κόστος το μέγιστο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Με την ίδια λογική οι Έλληνες πολίτες με την ψήφο τους και με τους φόρους τους αναθέτουν την φύλαξη των συνόρων και την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας στον εκάστοτε Πρωθυπουργό, και στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας οι οποίοι έχουν απόλυτη εξουσία να λαμβάνουν αποφάσεις και να ρυθμίζουν την άμυνα της χώρας.

Πώς φτάσαμε όμως στο σημείο να μην μπορούμε να εξασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε όλη την Ελληνική Επικράτεια; Πώς φτάσαμε στο σημείο να αυξάνονται ταυτόχρονα το θράσος της Τουρκίας και ο ενδοτισμός της Ελλάδας;

Δυστυχώς, σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις που έλαβαν χώρα στην πατρίδα μας, όλα τα κόμματα μειοδοτούσαν και ανταγωνίζονταν στο ποιος θα προσφέρει ακόμα μικρότερη θητεία, στους πολίτες που με την ψήφο τους απαιτούσαν την μείωση της θητείας.

Αποτέλεσμα όλων αυτών των μικροπολιτικών παιχνιδιών για την κατάληψη της εξουσίας από πολιτικούς αλλά και από στρατιωτικούς ηγέτες, ήταν η θητεία να φτάσει στους εννέα μόνο μήνες, με ένα μήνα άδεια.

Το τραγικότερο δε όλων, είναι το γεγονός ότι ενώ ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου εκπαιδεύει τους νεοσύλλεκτους για ένα τρίμηνο, ο Ελληνικός τους εκπαιδεύει για δύο εβδομάδες. Ποιος ήταν λοιπόν που αποφάσισε την μείωση της θητείας;

Ποιος ήταν που αποφάσισε για τα εξοπλιστικά προγράμματα; Ποιος ήταν αυτός που δεν έδειξε την απαραίτητη τόλμη στην στράτευση των γυναικών; Ποιος ήταν που αποφάσισε για την μείωση της πειθαρχίας και του επιθετικού πνεύματος;

Ποιος ήταν αυτός που αποφάσισε για την απαλλαγή των αντιρρησιών συνείδησης και ενθάρρυνε την μαλθακότητα; Ποιος ήταν αυτός που ανάθεσε στις Ένοπλες Δυνάμεις της διαχείριση του μεταναστευτικού;

Ποιος είναι που αποφασίζει και επιλέγει την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και με ποια κριτήρια; Μήπως ήταν οι νεαροί κάτοικοι των Φούρνων; Ή μήπως ήταν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας;

Από ότι φαίνεται ο κύριος Υπουργός μάλλον ξέχασε ότι μαζί με τις υψηλές απολαβές και τις τιμές του Υπουργού Εθνικής Άμυνας έρχονται και οι τεράστιες ευθύνες που αυτός με την θέληση του αναλαμβάνει.

Ξέχασε ή μάλλον δεν αντιλήφθηκε πλήρως την ευθύνη που ανέλαβε προς όλους τους κατοίκους της χώρας και όχι μόνο του λεκανοπεδίου αττικής. Ξέχασε ότι αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων είναι να εξασφαλίζει την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα σε όλη την επικράτεια και όχι μόνο εκεί που είναι εύκολο.

Και το κυριότερο ξέχασε την ρήση του Εθνικού μας ποιητή, ότι κριτές θα τον δικάσουνε οι αγέννητοι και οι νεκροί.

Μα θα πει κάποιος, και τι να κάνει ο Υπουργός, είμαστε ένα μικρό κράτος και δεν έχουμε τόσες πολλές δυνατότητες. Μέγα λάθος, και μικρό κράτος δεν είμαστε και τις δυνατότητες έχουμε.

  • Πρώτον θα σας θυμίσω το 1940 όπου η μικρή Ελλάδα όχι μόνο τα έβαλε με την υπερδύναμη της εποχής αλλά πολέμησε έξι μήνες την στιγμή που η Δανία δεν πολέμησε ούτε ένα δευτερόλεπτο.
  • Δεύτερον θα σας θυμίσω ότι το Ισραήλ είναι μικρότερο κράτος από την Ελλάδα και όμως το σέβονται όλοι.
  • Τρίτον όπως λέει και η παροιμία ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται. Που στην περίπτωση μας σημαίνει ότι η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να βρει τον ποιο αποδοτικό τρόπο για να χρησιμοποιήσει τις διατιθέμενες δυνάμεις και μέσα προκειμένου να πετύχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Τελειώνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω στους ιθύνοντες ότι ο λόγος που οι πολίτες κάθε κράτους πληρώνουν φόρους είναι για να μπορούν να απολαμβάνουν κυρίως τρία βασικά αγαθά. Το πρώτο είναι η ασφάλεια (εσωτερική και εξωτερική) το δεύτερο η υγεία και το τρίτο η εκπαίδευση.

Ο Έλληνας πολίτης των ακριτικών μας νησιών, έκανε το καθήκον του προς την πατρίδα. Καιρός τώρα να σταματήσει ο κύριος Υπουργός τις δηλώσεις και να κάνει το δικό του καθήκον.

*Σχης (εα) Δημήτριος Κωνσταντινίδης
MS National Grand Strategy, NDU Washington D.C
MBA, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας